Davacı, birikmiş olan emeklilik maaş ücreti alacağına mahsuben 1.000.00.TL.'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.
Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
Dava; davacının usulüne uygun tahsis talebine istinaden yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti ile biriken aylıkların tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece, davacının yaşlılık aylığı bağlanması talebinin olmadığı, dolayısıyla davacının eldeki davanın açılmasından önce dilekçe ile yazılı olarak Kuruma yapılmış ve reddedilmiş yaşlılık aylığı tahsis talebi olmadığı, 26.12.2011 tarihli talebine istinaden de yaşlılık aylığı bağlandığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden, 02.05.1959 doğumlu olan davacının 01.01.1986 – 31.03.1987 ve 01.05.1989 – 01.05.1990 tarihleri arasında 781 gün 506 sayılı Kanun kapsamında, 01.01.1985 – 31.12.1985, 01.04.1987 – 30.04.1989 ve 02.05.1990 – 14.07.1991 tarihleri arasında 1442 gün 2926 sayılı Kanun kapsamında, 15.07.1991 – 09.07.2010 tarihleri arasında 18 yıl 11 ay 25 gün 1479 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olduğu, davacının tarım Bağ-Kur sigortalılığının Mahkemesinin E. – K. sayılı Mahkeme kararı ile hüküm altına alındığı, bu kararın 12.09.2012 tarihinde kesinleştiği, davacının 09.07.2010 tarihinde tahsis talebinde bulunduğu, ancak Kurumca davacının Tarım Bağ-Kur sigortalılığının ihtilaflı olan kısmı dahil edilmediğinden davacının 23 yıl 6 ay 15 gün sigortalılık süresi olduğu, buna göre 25 yıl prim ödeme şartının gerçekleşmediği gerekçesi ile davacı talebinin reddedildiği, davacının 26.12.2011 tarihli tahsis talebine göre davacıya 01.01.2012 tarihinden itibaren 1479 sayılı Kanun uyarınca yaşlılık aylığı bağlandığı anlaşılmaktadır.
Uyuşmazlık, davacının 26.12.2011 tarihli tahsis talebinden önce usulüne uygun tahsis talebinde bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.
Somut olayda; davacının 09.07.2010 tarih, 4335 sayılı tahsis talebinin davacının Esnaf Bağ-Kur sigortalılığına ilişkin dosyasının içerisinde olduğu, buna rağmen Mahkemece davacının davanın açılmasından önce dilekçe ile yazılı olarak Kuruma yapılmış ve reddedilmiş yaşlılık aylığı tahsis talebi olmadığı belirtilerek davanın reddine karar verildiği görülmüştür.
Davacının usulüne uygun tahsis talebine rağmen, bu tahsis talebine göre yaşlılık aylığının şartlarının tamam olup olmadığı incelenmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Yapılacak iş; davacının 09.07.2010 tarih, 4335 sayılı tahsis talebi olduğunu göz önünde tutarak, bu tahsis talebine göre davacının yaşlılık aylığı şartlarının tamam olup olmadığını araştırmak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.
O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy