Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, davacının davalı işyerinde 25.8.1998-15.3.2005 (dava tarihi) tarihleri arasında geçen ve Kuruma eksik bildirilen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece, bozma ilamına uyulup, davanın kabulü ile, hükümde yazılı şekilde karar verilmişse de varılan sonuç eksik incelemeye dayalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalı..ne ait işyerinden kısmi hizmet bildiriminin yapıldığı, dönem bordrolarının getirtildiği, davalı işveren tarafından dava konusu dönemi kapsayan ücret bordroları ve puantaj cetvellerinin sunulduğu, davacının ücret ödemelerinin bu belgelere göre yapıldığı, davacının bu belgelerde çalışması görünen bazı zamanlarda Kuruma hiç bildiriminin yapılmadığı ve davacı tanıklarının beyanlarının alındığı anlaşılmaktadır.
Mahkeme tarafından, tanıkların vermiş olduğu ifadeler dayanak alınarak davacının ayda 30 gün çalıştığı kabul edilerek eksik bildirilen günlerinin tespitine karar verilmiştir.
Davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri . olup bir kamu kuruluşudur. Bu nedenle, davalı işyerinde resmi kayıtlara dayanılması ve ücretlerin yazılı belge ile ödenmesi esastır. Dosya kapsamında toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, davalı işveren tarafından sunulan ücret bordroları ve puantaj cetvellerinin olduğu ve davacının ücret ödemelerinin bu belgelere göre yapıldığı anlaşıldığından bu yazılı belgeler göz ardı edilerek ve davacının bildirimlerinin bu ücret bordrolarına ve puantaj cetvellerine uygun yapılıp yapılmadığı hususunda karşılaştırmalı bilirkişi raporu alınmadan tanık beyanlarına dayanılarak davacının ayda 30 gün çalıştığı kabul edilerek yapılan tespit yerinde olmamıştır.
Gerçekten, kamu kuruluşu olan davalı işveren tarafından sunulan ücret bordroları ve puantaj cetvelleri davacı çalışmalarının işyerinde otuz günün altında geçtiğinin karinesidir. Karinenin tersinin ise, eşdeğerdeki belgelerle kanıtlanması gerektiği söz götürmez. Başka bir anlatımla, yazılı belgelerin varlığı halinde tanık sözlerine itibar edilemez. Dairemizin, giderek Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır. Davalı işveren tarafından dava konusu dönemi kapsayan imzalı ücret bordroları ve puantaj cetvelleri ibraz edilmiştir. Ayrıca davacının bildirimlerinin bu belgelere uygun olarak yapılıp yapılmadığı, kuruma bildirilmeyen eksik günlerinin bulunup bulunmadığı hususunda ayrıntılı bilirkişi raporu alınmamıştır.
Yapılacak iş; davalı işveren tarafından sunulan ve davacının ücret ödemelerine esas alınan ücret bordroları ve puantaj cetvellerine uygun olarak Kuruma bildirimlerinin yapılıp yapılmadığı hususunda karşılaştırmalı şekilde düzenlenmiş ayrıntılı bilirkişi raporu almak, davacının Kuruma bildirilmeyen eksik günlerinin olup olmadığını tespit etmek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.
Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.