Davacı, Bağ-Kur başlangıcının 22/01/1996 tarihi olarak tespitine ve 28/02/2013 tarihli tahsis talebine göre kısmi yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
Dava, davacının Bağ-Kur sigortalılık başlangıcının 22.01.1996 olması gerektiğinin tespiti ile 28/02/2013 tarihli tahsis talebine göre davacıya kısmi yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece bozma ilamına uyulmasına rağmen bozma gereği yerine getirilmeden aylık bağlanması yönünden şartsız hüküm kurulamayacağından bahisle davanın kısmen kabulü ile yazılı şekilde verilen karar hatalı olmuştur.
1479 sayılı yasanın 35.maddesi “ Yaşlılık aylığından yararlanabilmek için sigortalının;
a) Yazılı talepte bulunması, talepte bulunduğu tarihte prim ve her türlü borçlarını ödemiş olması,…..şarttır” hükmünü içermektedir.
Somut olayda, aylığa yönelik olarak şartlı kurulan hüküm ve gerekçesi hatalı olmuştur. Yaşlılık aylığı bağlanabilmesinin şartlarından biri de tahsis talebinde bulunulduğu tarihte prim ve her türlü borçların ödenmiş olmasıdır.Sigortalılığına henüz karar verilen ve primi ödenmemiş günlerin kabulü ile tahsis talebini takip eden aybaşı itibari ile yaşlılık aylığı bağlanabileceğinin tespitine dair verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde mahkemece yapılacak iş; Bağ-Kur sigortalılık süresinin tespitine (22.01.1996-04.10.2000), yaşlılık aylığı talebinin ise reddine karar vermekten ibarettir.
O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.