Davacı, talebine rağmen maaşlarının faiziyle ödenmediğini belirterek tahakkuk etmesi gereken yasal faiz olarak maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.
K A R A R
Dava, davacının birikmiş aylık tutarının toplu olarak ödenmesine rağmen faiz ödemesi yapılmamış olması sebebiyle uğradığı maddi zarara ve aylığını alamadığı dönemde yaşadığı manevi ızdıraba ilişkin olarak 5.000 TL maddi ve 5.000 TL manevi tazminatın Kurumun aylık kesmeye ilişkin işlem tarihi olan 26/08/2011 tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalı Kurumdan tahsili istemine ilişkindir.
Davacı, 30/12/2015 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat miktarına yönelik olarak davasını ıslah etmiştir.
Mahkemece, maddi tazminat talebinin kabulü ile, 6.900,00 TL nin 26.08.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı kurumdan alınarak davacıya ödenmesine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 1.000,00 TL'nin 26.08.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı kurumdan alınarak davacıya ödenmesine, karar verilmiştir.
1- Maddi Tazminat davası yönünden yapılan incelemede;
a) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
b) Dava konusu uyuşmazlığın yasal dayanağı olan 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 121. maddesi ile “...Temerrüt faizine, ayrıca temerrüt faizi yürütülemez” (Mülga 818 Sayılı Borçlar Kanunu'nun 104. maddesi “...Geçmiş günler faizinin tediyesinde temerrüt sebebi ile faiz yürütülemez”) hükmü düzenlenmiştir. 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun'un 3. maddesi ile de benzer şekilde faize faiz yürütülmesi emredici hüküm olarak yasaklanmıştır.
.../...
Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporu ile davacının Kurum tarafından toplu olarak ödenen birikmiş aylıklarına her bir aylığın ödenmesi gereken tarih dikkate alınarak toplu ödeme yapılan tarihe kadar işlemiş faiz alacağının ay be ay hesaplama yapılarak belirlendiği anlaşılmakla mahkemece faize faiz yürütülmesi sonucunu doğuracak şekilde tespit edilen faiz alacağı (maddi zarar) tutarı için 26/08/2011 tarihinden itibaren yeniden yasal faize hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendinde bulunan “ 26.08.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile” ibaresinin silinerek hükümden çıkartılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA,
2- Manevi Tazminat davası yönünden yapılan incelemede;
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 1. ve 3. maddelerine göre uygulanmaya devam edilmekte olan HUMK'nun 427. maddesine göre 2016 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.190,00 TL’sini geçmesi gerekir.
Somut olayda, mahkemece hüküm altına alınan manevi tazminat miktarı 1.000,00 TL olup bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından 01/06/1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 30/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.