MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
Davacı, sürekli iş göremezlik gelirinin kaza tarihinden itibaren faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
K A R A R
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere, temyiz kapsam ve nedenlerine davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,
2- Dava, davacının 07/11/2004 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının tespiti ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 3750,00 TL sürekli iş göremezlik gelirinin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan tahsiline karar verilmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece 29/11/2012 tarih, 2008/155 E. 2012/971 K. sayılı karar ile davanın kabulü ile 21 831,77 TL nin iş kazasının meydana geldiği 07/11/2004 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş ,davalı Kurum vekilinin süresinde temyizi üzerine, karar Dairemizin 29/04/2014 tarih, 2013/2161 E. 2014/9454 K. Sayılı kararı ile bozulmuş, bozma ilamına uyan Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulü ile, davacının %11.3 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiğinin tespitine, 21 831,77 TL nin iş kazasının meydana geldiği 07/11/2004 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan tahsiline karar verilmiştir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden, 07/11/2004 tarihinde maruz kaldığı iş kazası nedeniyle davalı Kurumca davacının sürekli iş göremezlik derecesinin %9 olarak belirlendiği, SS Yüksek Sağlık Kurulu’nun 22/02/2008 tarihli raporunda, geçirdiği iş kazasına bağlı maluliyetinin Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü çerçevesinde %9 olduğu, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulundan alınan 23/12/2011 tarihli raporda, Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü'ne göre %11,3 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı ve %11,3 oranındaki maluliyet oranının sürekli olduğu, iyileşme süresinin üç aya kadar uzayabileceği ve bu süre zarfında %100 malul sayılması gerekiğinin bildirildiği, Adli Tıp Genel Kurulu'unun 26/02/2015 tarihli raporunda, davacının %11,3 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının bildirildiği, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 07/11/2004-07/02/2005 tarihleri arasında %100 malul,07/02/2005 tarhinden itibaren ise %11,3 maluliyet oranı esas alınarak bakiye ömrüne kadar sürekli iş görmezlik geliri hesabı yapıldığı anlaşılmıştır.
Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 19. maddesi olup, madde hükmünde “Geçici iş göremezlik hali sonunda Kuruma ait veya Kurumun sevk edeceği sağlık tesisleri sağlık kurulları tarafından verilecek raporlarda belirtilen arızalarına göre, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az %10 azalmış bulunduğu Kurumca tesbit edilen sigortalı, sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanır.” denilmiştir.
Somut olayda, Mahkemece, davacının %11,3 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiğinin tespitine ilişkin verilen karar yerindedir. Ancak davacıya 07/11/2004 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle geçici işgöremezlik ödeneği ödenip ödenmediği araştırılmamış, dava tarihine kadar hesaplama yapılması gerekirken hükme esas alınan 15/08/2012 tarihli bilirkişi raporunda davacının bakiye ömrüne kadar hesaplama yapılarak talep aşıldığı gibi bilirkişi raporu denetime elverişli değildir. Öte yandan davacının hak ettiği sürekli iş göremezlik gelirine hak ediş tarihlerinden itibaren yasal faiz uygulaması gerektiği göz önüne alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.
Yapılacak iş, öncelikle davacıya 07/11/2004 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle geçici işgöremezlik ödeneği ödenip ödenmediğini davalı Kurumdan sormak, davacının 07/11/2004 tarihli iş kazası nedeniyle %11,3 oranındaki iş göremezlik oranına göre alabileceği sürekli iş göremezlik gelirlerini ve hak ediş tarihlerini davalı Kurumdan da sorarak davacının hak ettiği sürekli iş göremezlik gelirini dava tarihine kadar hesaplayan ve denetime elverişli bilirkişi raporu alarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.
O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.