MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
Davacı, sigorta başlangıç tarihinin 01.04.1990 olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
K A R A R
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava; sigortalılık başlangıcının tespitine ilişkindir.
Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiştir.
Dosya kapsamından, 12.04.1973 doğumlu olan davacının sigorta başlangıcı olarak 02.04.1990 tarihinin tespitini talep ettiği, davacının 02.04.1990 tarihi itibariyle Kuruma verilmiş işe giriş bildirgesinin bulunduğu, davalı işyerinin 02.04.1990- 20.08.1991 tarihleri arasında kanun kapsamında olduğu, davacı tanıklarının talep olunan tarihte davacının fiilen çalıştığını doğrular şekilde beyanlarda bulundukları anlaşılmıştır.
İhtilaf tarihinde geçerli olan 506 sayılı Yasanın 60/G maddesi, “Bu maddenin uygulanmasında; 18 yaşından önce Malullük, Yaşlılık ve Ölüm Sigortalarına tabi olanların sigortalılık süresi, 18 yaşını doldurdukları tarihte başlamış kabul edilir. Ancak, bu tarihten önceki süreler için ödenen Malullük, Yaşlılık ve Ölüm Sigortaları primleri, prim ödeme gün sayılarının hesabına dahil edilir.” hükmünü içerirken yine aynı yasanın Geçici 54.maddesinde “01/04/1981 tarihinden önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tescil edilmiş olanlar hakkında 60 ıncı maddenin (G) fıkrası hükmü uygulanmaz.” hükmü düzenlenmiştir.
Bu açıklamadan 12.04.1973 doğumlu olan davacının 506 sayılı yasanın Geçici 54 maddesi delaleti ile 60/G maddesi uyarınca 18 yaşını doldurduğu 12.04.1991 tarihinden evvel sigortalı sayılması imkanı yasal olarak bulunmamaktadır. Bu nedenle davacının sigortalılık başlangıcının 12.04.1991 tarihi olduğunun kabulü gerekir.
Yine 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu'nun 36.maddesine göre davalı Kurum harçtan muaf olduğu halde davacının peşin yatırdığı başvuru harcının yargılama giderlerine dahil edilerek davalı Kurumdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesinin yeniden yargılamayı gerektirmediği anlaşıldığından hüküm bozulmamalı, HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 09.03.2016 tarihli hüküm fıkrasının 1., 2. ve 3. bentlerinin tümüyle silinerek yerlerine sırasıyla,
1. Davacının davalı işverenlikte hizmet akdi ile SSK kapsamında 02.04.1990 tarihinde 1 gün asgari ücret ile çalıştığının tespitine, sigorta başlangıç tarihinin ise 18 yaşını doldurduğu tarih olan 12.04.1991 tarihi olarak kabul edilmesine,
2. Davalı Kurum harçtan bağışık olduğundan davacı tarafından yatırılan 27,70 TL başvurma harcı, 27,70 TL peşin harç gideri ve 4,10 TL vekalet harç giderinin karar kesinleştiğinde talebi halinde davacıya iadesine,
3. 86,00 TL tebligat gideri, 47,40 TL posta gideri olmak üzere toplam 133,40 TL yargılama giderinin davalı kurumdan alınarak davacıya verilmesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 15.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy