MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
Davacı, 5510 sayılı Kanunun 40. Maddesi gereğince mesleği gereği radyasyona maruz kalması nedeniyle çalıştığı 2001-2013 yılları arasındaki itibari hizmet süresinin tespitine, eksik sigortalı gün sayısının ortaya çıkarılarak eksik olan primlerin ödenmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi ve davalılardan ... Nükleer Ürünler San. Tic.A.Ş.vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.
K A R A R
Dava, davacının 5510 sayılı Kanunun 40. Maddesi gereğince mesleği gereği radyasyona maruz kalması nedeniyle çalıştığı 2001-2013 yılları arasındaki itibari hizmet süresinin tespitine, eksik sigortalı gün sayısının ortaya çıkarılarak eksik olan primlerin ödenmesine karar verilmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece hükümde yazılı olduğu şekilde davanın kısmen kabulüne; itibari hizmet süresi ile davacının eksik sigortalı günlerinin tespitine karar verilmiştir.
Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.
506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesi gereğince; yönetmelikle tespit edilen belgeler işveren tarafından verilmeyen sigortalıların çalıştıkları hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde dava açacakları hükmü öngörülmüştür. Maddede belirtildiği üzere, yönetmelikle tespit edilen belgelerin verilmesi durumunda 5 yıllık hakdüşürücü süreden bahsedilemeyeceği açıktır. Yerleşik Yargıtay görüşü; birden ziyade işe giriş bildirgesi
verilmesi halinde çıkış yok ise ilk işe giriş bildirgesi ile son işe giriş bildirgesinin verildiği tarihler arasında geçen çalışmaların hak düşürücü süreye uğramayacağı, çıkış varsa hak düşürücü sürenin her kesim çalışma için ayrı ayrı hesaplanacağı, çıkış tarihinden sonra işçinin aynı işyerinde çalışmasını sürdürmesi veya hak düşürücü süre içerisinde tekrar aynı işyerine girerek çalışmasının hak düşürücü sürenin işlemesine engel olmayacağıdır.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının hizmet cetvelinde 2004-2013 yıllarında davalı işyerinden sosyal güvenlik destek primine tabi çalışma bildirildiği, davacıya 16.04.2001 tarihinden itibaren 5434 sayılı yasa kapsamında yaşlılık aylığı bağlandığı, davacı ve davalı tanıklarının dinlendiği, radyoloji uzmanından bilirkişi raporu alındığı, Atom Enerjisi Kurumu tarafından tutulan dozimetre kayıtlarının mevcut olduğu anlaşılmaktadır.
Somut olayda; davacı 2001 yılında çalışmaya başladığını iddia etmiş olup dozimetre kayıtlarının 2002 yılında başladığı tespit edilmiştir. Davacı 2004 yılından itibaren sosyal güvenlik destek primine tabi çalışmayı tercih etmiş olup çalışmaları destek primine tabii olarak bildirilmiştir. Davacının davalı işyerinden bildirilen uzun vadeli hizmetinin olmadığı; sosyal güvenlik destek primine tabi çalışmalar kişiye uzun vadeli hizmet hakkı sağlamadığından itibari hizmet süresi verilemeyeceği dikkate alınamadan ve davacının hizmet tespiti talep edebileceği 2001-2004 yıllarının ise; 506 s. yasanın 79. maddesinde düzenlenen 5 yıllık hak düşürücü süreye uğradığı gözardı edilerek hüküm kurulması isabetsizdir.
O halde, davalı vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Nükleer Ürünler San.Ve Tic.A.Ş.'ye iadesine, 07/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.