MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalılar Sosyal Güvenlik Kurumu, Cumhuriyet apartmanı Yönetim, ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...
vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.
K A R A R
Davacı, davalılara ait apartman işyerinde hizmet akdine dayalı olarak 05/11/2001-01/10/2002 ve 01/05/2003-20/06/2011 tarihleri arasında geçen ve davalı kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitini istemiştir.
Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına karşı “uyma” kararı verilerek yapılan yargılama neticesinde davanın kabulü ile davacının davalılara ait apartman işyerinde 05/11/2001-01/10/2002 tarihleri arasında 357 gün, 01/05/2003-20/06/2011 tarihleri arasında ise 2930 gün olmak üzere toplam 3287 gün süreyle sigortalı nitelikte çalıştığının tespitine karar verilmiştir.
Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden, bozma ilamından sonra davalı Apartman’a ait karar defterinin getirtildiği, davacı apartmanda davalı adına elektrik, su, telefon gibi aboneliklerin bulunup bulunmadığının ilgili Kurumlardan sorulduğu, yapılan kolluk araştırması neticesi düzenlenen tutanağın dosyaya sunulduğu anlaşılmaktadır.
Somut olayda, bozma kararına uyma doğrultusunda karar verilmiş ise de, gelir-gider ve işletme defteri gibi kayıtların ibraz edilmediği, dosya arasına alınan davalı Apartman’a ait karar defterinde, davacı ...’in 02.10.2002 tarihinde apartman kapıcısı olarak işe alındığı ve 01.04.2003 günlü karar’la da iş akdinin sona erdirildiğinin yazıldığı, toplantıya katılan kat maliklerinin beyanlarının alınmadığı ayrıca talep edilen dönemde apartmanda uzun süre oturan kiracılar ile ev sahiplerinin tespit edildiği halde dinlenmediği, mahkemece bozma kararı gereklerinin yerine getirilmediği anlaşılmakla 09/05/1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan Mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır.
Yapılacak iş, apartman gelir-gider defterinin getirtilerek, davalı Apartman işyerinde toplantıya katılan kat maliklerinin beyanlarına başvurmak, talep edilen dönemde apartmanda uzun süre oturan kiracılar ile ev sahipleri tespit edilip bu kişiler arasından re'sen seçilecek kişileri, ayrıca davacının talep ettiği dönemde davalı işyerine komşu işyeri sahipleri ile bu işyerlerinde çalışan ve kayıtlara geçmiş kişiler ile komşu site/apartmanlarda kapıcı olarak çalışan kişiler de zabıta marifeti ile tespit edilip dinlemek, gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasanın 2, 6, 9 ve 79/10. maddeleri gereğince kanıtladıktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.
Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 11/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.