(818 S. K. m. 55)
Dava: Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden dolayı maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda, ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen 619.075.000 liranın davalıdan alınarak davacıya verilmesine hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmesi ve davalılardan Tüpraş A.Ş. vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine; tetkik hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılardan İsmail'in temyiz itirazlarının reddine.
2- Diğer davalı Tüpraş'ın temyizine gelince;
3- Dava, iş kazası sonucu sürekli iş görmezliğe maruz kalan işçinin uğramış olduğu maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Olay günü, davalı İsmail yönetimindeki 14 .... 792 plaka sayılı kamyon ile davalı İdareye ait sürücü Nail yönetimindeki 41 .... 366 plaka sayılı minibüsün çarpışması sonucu, davacının % 46 oranında meslekten kazanma gücünü yitirdiği, kamyon şoförü davalı İsmail'in 8/8 oranında kusurlu olduğu uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık, olayın oluşunda % 100 oranında üçüncü kişinin kusurlu bulunması durumunda istihdam eden sıfatı ile davalı İdarenin tazminattan sorumlu tutulup, tutulmayacağı noktasında toplanmaktadır.
Gerçekten, 27.3.1957 gün, 1/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'nda da açıklandığı üzere istihdam edenin sorumluluğu için kendisinin veya çalıştırdığı kişinin kusuru koşul değildir. Buradaki sorumluluk "özen ve gözetim ödevinin" objektif olarak yerine getirilmemesinden kaynaklanan "kusura" dayanmayan bir sorumluluktur. Zararın hizmet sırasında çalıştırılan eylemi sonucunda meydana gelmesi yeterlidir. Başka bir anlatımla, kazanın işverenin işi görülürken gerçekleşmiş olması sorumluluk için yeterli olmayıp, eylemle zarar arasındaki uygun neden - sonuç bağının işçinin ya da üçüncü kişinin tam kusuru ile kesinleşmemiş olması da zorunludur.
Somut olayda, zararlandırıcı olayda % 100 oranında üçüncü kişi durumunda olan davalı İsmail'in kusurlu olduğu açık seçiktir. Hal böyle olunca, zorlandırıcı olay üçüncü kişinin tamamen kusurlu davranışı sonucu oluştuğuna göre nedensellik bağının kesildiği, giderek yukarıda sözü geçen İçtihadı Birleştirme Kararı'na dayanılarak istihdam eden davalı idarenin sorumluluğuna gidilemeyeceği ortadadır.
Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın ve özellikle, anılan İçtihadı Birleştirme Kararı'na yanlış anlam verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
O halde, davalılardan Tüpraş'ın bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle (BOZULMASINA), davalılardan Tüpraş A.Ş. avukatı yararına takdir edilen 750.000.- TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden Tüpraş A.Ş.'ye iadesine, temyiz harcının temyiz edenlerden İsmail'e yükletilmesine, 16.5.1995 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy