(506 S.K. m. 20, 26, 109)
Dava: Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.
Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi S.Ş. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Karar: Dava, meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren işçinin uğramış olduğu zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Bu nedenle, öncelikle, tarafların kusur oranları ve davacının işverenden isteyebileceği tazminat miktarının belirlenmesi gerektiği açık-seçiktir. Oysa, kusur ve hesap raporu alınmadan sonuca ulaşıldığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Öte yandan, davacıda oluşan % 32 oranındaki meslek hastalığının Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu tarafından belirlendiği, bu belirlemenin 506 sayılı Yasanın 109. maddesi gereğince Kurumu bağladığı ortadadır. Hal böyle olunca, bu tür uyuşmazlıklar doğrudan Sosyal Sigortalar Kurumu'nun hak alanının ilgilendirdiğinden davada Sosyal Sigortalar Kurumu'nun da hasım gösterilmesinde yasal zorunluluk olduğu ortadadır.
Yapılacak iş, davacıda oluşan sürekli iş göremezlik oranını yöntemince saptamak ve bu saptamaya göre, Kurum tarafından bağlanan geliri tespit etmek, giderek tarafların kusur oranlarını ve davacının tazminat miktarını uzman bilirkişiler aracılığı ile belirlemek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.
Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.
O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları yerinde kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 03.12.1996 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy