(506 S. K. m. 11) (818 S. K. m. 332, 45)
Dava: Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemişlerdir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, 258.194.000.-TL maddi-tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar vermiştir.
Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik Hakimi Tülay Çınkı tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalının temyiz itirazlarının tümden, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Desteğin kaybından dolayı uğranılan maddi zararların tazminine ilişkin bu tür davalarda, destek kayıplarının bulunmasında, desteğin geçmiş yıllar çalışma gün ortalaması esas alınarak sonuca gidilmelidir. Bu arada çalışma süresini yansıtmaması nedeniyle ilk ve son yılların özellik arz ettiği durumlarda ortalamaya dahil edilmeyeceği de Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir. Dava konusu olayda desteğin ilk ve son yıllar dışında fiili çalışma gün ortalamasının (243) gün olmasına karşın nedenleri gösterilmeksizin bu sürenin (180) gün kabulü ve davacı aleyhine eksik tazminata hükmedilmesi usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 25.02.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy