(4247 S. K. m. 2) (4792 S. K. m. 19) (506 S. K. m. 80, 140)
Dava: Davacı, idari para cezası ile ilgili tahakkuk ettirilen gecikme zammından sorumlu olmadığının tespiti ile sataşmanın giderilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.
Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi A. C.
tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Karar: Dava idari para cezası ile ilgili olarak tahakkuk ettirilen gecikme zammından sorumlu olmadığının tespiti ile sataşmanın giderilmesi istemine ilişkindir. Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 4247 sayılı yasanın 2. maddesidir. Anılan maddede; genel ve katma bütçeli idareler, özel idareler ve belediyeler, döner sermayeli kuruluşlar ile kanunla veya kanunların verdiği yetkiye istinaden kurulan kamu kuruluşları ve 233 sayılı kanun hükmünde kararname kapsamına giren teşekkül ve kuruluşlarla bunların müessese, bağlı ortaklık ve iştiraklerinin bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihi takip eden aybaşına kadar tahakkuk etmiş bulunan prim, idari para cezası ve sosyal yardım zammı ile bunların gecikme zammının ve faiz borçları 1997 mali yılı Hazine Müsteşarlığı Bütçesinin (940.01.3.406.900.4792 sayılı kanunun 19. maddesi gereği Sosyal Sigortalar Kurumuna yapılacak yardımlar) tertibindeki ödenekten Sosyal Sigortalar Kurumuna yapılan ödemeler karşılığında bu kurum ve kuruluşlar adına tahsil edilmiş sayılarak borç kayıtlarının kapatılacağı, son fıkrada ise; yukarıda belirtilen kurum ve kuruluşlardan bu kapsamda devam eden takibat ve yargı safhasındaki ihtilaflar sona erer hükmü öngörülmüştür. Hal böyle olunca, davacı kuruluşun, yukarıda sözü geçen 2. maddede sayılı ve sınırlı olarak belirtilen kuruluşlardan olup olmadığının yöntemince incelenmesi gerektiği söz götürmez. Oysa, davacı kuruluşun anılan madde kapsamında bulunup bulunmadığı yöntemince incelenmediği hukuksal gerçeği ortadadır.
Yapılacak iş; davacı kuruluşun 4247 sayılı yasanın 2. maddesinde belirtilen kuruluşlardan bulunup bulunmadığı yöntemince incelenmek, kuruluşun kapsamında olduğunun saptanması durumunda 2. maddenin son fıkrası gereğince işlem yapmaktan ibarettir.
Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
Sonuç: Kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6.10.1997 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy