(4792 S.K. m. 6) (506 S.K. m. 140)
Dava: Davacı, Kurum tarafından re`sen tahakkuk ettirilen prim ve idari para cezası ve Kurum Ünitesi kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: Dava, Kurum tarafından re`sen tahakkuk ettirilen prim ve idari para cezası ile ilgili olarak Kurum Ünitesi kararının iptali istemine ilişkindir. Bu yönüyle davanın yasal dayanağı belirgin olarak 3917 sayılı Yasanın 4. maddesi ile 4792 sayılı Yasanın 6. maddesine eklenen son fıkrası ile 506 sayılı Yasanın 140. maddesidir. Anılan 6. maddenin son fıkrasına göre, yapılan ölçümlerden dolayı prime yönelik uyuşmazlığın İş Mahkemesinde, 140. maddeden kaynaklanan uyuşmazlığı ise Sulh Ceza Mahkemesinde görüleceği maddelerin içeriğinden açıkça anlaşılmaktadır. Bu nedenle, prim borcu nedeniyle, Kurum Ünitesi kararının iptaline ilişkin istemin kabulü doğrudur. İstemin bu kesimine yönelik itirazlarının reddi gerekir. Ne varki, idari para cezası ile ilgili uyuşmazlığın çözüm yerinin Sulh Ceza Mahkemesi olduğu gözönünde tutularak, isteğin bu kesimi hakkında görevsizlik kararı verilmesi gerektiği açık-seçiktir.
Mahkemece, yapılacak iş, idari para cezası ile ilgili Kurum Ünitesi kararının iptaline yönelik istem hakkındaki dava tefrik edilerek görevsizlik kararı vermekten ibarettir.
Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASlNA, 17.02.1997 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy