(5521 S. K. m. 1) (3308 S. K. m. 10) (1475 S. K. m. 5)
Dava: Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
Karar: Davanın yasal dayanağını oluşturan 5521 sayılı Yasanın 1. maddesine göre, İş Kanununa göre işçi sayılan kişilerle işveren arasında iş akdinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yeri İş Mahkemeleridir. Somut olayda, davacının 3308 sayılı Yasa kapsamında çırak olduğu 18 yaşını doldurmadığı, giderek, İş Kanunu anlamında işçi sayılmadığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, yukarıda sözü geçen Yasanın 1. maddesinin öngördüğü koşulların dava konusu olayda oluşmadığı, başka bir anlatımla, uyuşmazlığın çözüm yerinin İş Mahkemesi olmadığı açık-seçiktir.
Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın ve özellikle dava dilekçesinin görev nedeniyle reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 27.01.1998 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy