(506 S. K. m. 130) (1475 S. K. m. 89)
Dava: Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra ve Tetkik Hakimi B. M. Ş. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,
2- Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan işçinin olay tarihindeki ücretinin aylık 2.500.000. TL olduğu 9.8.1994 gün 1123 sayılı müfettiş raporu ve eklerinde açıkça anlaşılmaktadır. Öte yandan, sigorta müfettişleri tarafından düzenlenen tutanaklar İş Kanunu'nun 89 ve 506 sayılı yasanın 130/2. maddesi uyarınca aksi sabit oluncaya kadar geçerli belgelerdendir. Somut olayda, yukarıda sözü geçen tutanağın aksinin kanıtlanmadığı açıktır. Hal böyle olunca, tazminatın belirlenmesinde 2.500.000. TL ücretin nazara alınması gerekirken, dava dilekçesinde belirtilen 3.360.000 TL ücretin esas alınması isabetli değildir.
O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.9.1998 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy