(1086 S. K. m. 26, 29, 36)
Dava: Taraflar arasında görülen alacak davası sırasında davalılar vekili 2.4.1998 günlü dilekçesiyle Reddi Hakim yoluna başvurmuştur.
Bu konuda verilen kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince istenilmiş olmakla süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:
Karar: İncelenen dosya kapsamına göre, davalı tarafın ileri sürdüğü sebepler HUMY.'nın 29. maddesindeki sebeplerden olmayıp, işin esası yönünden temyiz nedeni olup, merci hakimliğince istemin reddine ilişkin verilen karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan, davalı tarafın işin esasına yönelik temyiz itirazlarının reddi ile hükmün bu bölümünün ONANMASINA.
Davalı tarafın para cezasına yönelik talebine gelince;
HUMY.'nın 36/4. maddesi 18.8.1981 tarihinde yürürlüğe giren 2494 sayılı Yasa ile değiştirilmiş, bu yönde takdir olunacak para cezaları bin liradan onbin liraya kadar olacak şekilde düzenlenmiştir. Türk Ceza Kanununa 3506 sayılı Yasa ile eklenen ek madde ile 1.1.1981 tarihinde 31.12.1987 tarihine kadar yürürlüğe giren kanunlardaki para cezalarının üç misline çıkarıldığı açıklanmıştır. Bu yasa maddeleri gözetilerek, takdir edilecek para cezasının 3000 TL ile 10.000 TL'nin bütçe kanunundaki 76 katsayısı ile hesaplanması gerekirken, azami hattın üstüne çıkarılması usul ve yasaya aykırıdır.
Sonuç: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle, davalı tarafın işin esasına yönelik temyiz itirazlarının REDDİNE.
İkinci bendde açıklanan nedenlerle, para cezasına yönelik nedenlerle hükmün bu yönden (BOZULMASINA), peşin alınmış harcın istek halinde yatırana iadesine 10.6.1998 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy