(506 S.K. m. 109) (818 S.K. m. 47)
Dava: Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Bülent Mustafa Şimşek tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Davacının maddi ve manevi tazminat talebine esas alınacak sürekli iş göremezlik oranının belirlenmesi için 506 sayılı kanunun öngördüğü birimde S.S.Kurumu hastanelerinden, Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü'ne göre; maluliyet durum ve oranını belirleyen bir rapor alınmak ve bu rapora taraflardan birisince itiraz halinde sözü edilen yasanın 109. maddesi gereğince sorun SSK Yüksek Sağlık Kurulu'na aksettirilmelidir. Bu rapor sonrası, ancak Adli Tıp Kurumu veya Tıp Fakülteleri Konseylerine başvurulabilir ve uyuşmazlık belirlenen sonuca göre ve gene sözü edilen tüzük kuralları dayanak yapılmak suretiyle çözümlenebilir.
Davacı iş kazası sonucu beden gücü kaybına uğradığını iddia ettiğine göre, sorunun yukarıda gösterilen biçimde ve öncelikle kurum hasım gösterilmek suretiyle 506 sayılı kanun çerçevesinde çözümlenmeden doğrudan sonuca gidilmesi ve davacının yöntemine uygun sürekli iş göremezlik oranının saptanmaması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve bozmanın kapsamına göre sair yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 27.1.1998 tarihinde, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy