(506 S. K. m. 60, 50)
Davacı, 1.10.1972 ila 30.6.1975 dönemi çalışmalarının işveren tarafından sigortalıya bildirilip, primleri ödenmiş bulunan günlerin 8240876 sigorta nosuyla kendisine ait olduğunu ve emekliliğe hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi S.K. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Karar: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Dava, davacının 1972-1975 tarihli primleri ödenmiş sürelerin kendisine ait olduğunun ve yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece anılan sürenin davacıya ait olduğunun kabul edilmesi doğru ise de yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesi noksan ve hatalı inceleme sonucu olup, bozmayı gerektirmiştir.
Şöyle ki; davacı, 1957 doğumlu olup, ilk işe girişi mahkemece de kabul edildiği gibi 1.10.1972'dir. 506 sayılı yasanın 60/G maddesi gereğince 18 yaşından önce malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortalılarına tabi olanların sigortalılık süresi, 18 yaşını doldurduklar tarihte başlamış sayılır, ancak bu tarihten önceki süreler için ödenen primler, prim ödeme gün sayısı hesabına dahil edilecektir. Bu durumda davacının yaşı, sigortalılık süresi ve prim ödeme gün sayısı nazara alındığında, 506 sayılı yasanın 50. maddesinin yaşlılık aylığı bağlama koşulları oluşmadığı halde, yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 7.10.1999 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy