(2004 S. K. m. 96, 280) (506 S. KHK. m. 9, 16)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davalı (alacaklı) vekili tarafından istenmiş, merciice ilamında belirtildiği şekilde kabulüne karar vermiştir. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Tülay Çınkı tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
Karar: Uyuşmazlık 3. kişinin İİK. nun 96 ve onu izleyen maddelerine dayalı istihkak davasına ilişkindir.
Kredi borçlusu Kırlangıç Gıda ve Sanayi Ticaret A.Ş. hakkında alınan ihtiyati haciz kararı 7.1.1999 tarihinde borçluya ait fabrikada fiilen uygulandığı gibi aynı gün T.C. Türk Patent Enstitüsü Başkanlığına yazılan yazı gereği dava konusu borçluya ait 35 adet markanın siciline haciz konulduğu dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Davacı 3. kişi durumundaki Güneş Vida Civatacılık Sanayi ve Ticaret A.Ş. 7.1.1999 tarihinde 34 adet, 8.1.1999 tarihinde 1 adet olmak üzere toplam 35 adet markayı borçlu şirketten (Marka Devir Sözleşmesi) ile satın aldığını ileri sürmüş olmasına karşın bu markalar davacı adına tescil ve ilan edilmemiştir. 27.6.1995 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Markaların Korunması Hakkındaki 506 sayılı Kanun Hükmünde kararnamenin 9/son ve 16/son maddeleri uyarınca marka siciline tescil ve ilan edilmeyen markalardan doğan hakların iyi niyetli 3. kişilere somut olayda takip alacaklısına karşı ileri sürülmesi olanaksızdır.
Öte yandan ihtiyati haczin uygulanmaya başlandığı gün borçlu şirkete ait işletmenin önemli bir bölümünü oluşturan markaları iştigal konusu ile bağdaşmadığı halde devralan 3. kişinin İİK. nun 280/4 maddesinde öngörüldüğü gibi alacaklıdan mal kaçırmak amacıyla borçlu ile işbirliği halinde bulunduğunun kabulü gerekir. Bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutularak davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
O halde davalı (alacaklının) bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.11.1999 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy