(818 S. K. m. 41, 43) (506 S. K. m. 12, 16, 26, 89)
Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi A. Celkan tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Zararlandırıcı sigorta olayına maruz kalan işçinin tazminatının belirlenmesine esas alınacak ücretin hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan verilerin esas alınması suretiyle hesaplanması gerektiği Yargıtay'ın yerleşik görüşleri gereğidir. Somut olayda, hüküm tarihine en yakın tarihte 1.1.1999-31.12.2000 tarihleri arasında geçerli olan 4.dönem TİS'nin yürürlükte olduğu ortadadır. Oysa hesap rapor tarihi itibariyle yürürlükte olan 3.dönem TİS'deki ücretin esas alınarak tazminatın belirlendiği açıktır.
Yapılacak iş; hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan veriler nazara alınarak davacı işçinin tazminatı belirlemek belirlenen tazminattan hüküm tarihine en yakın tarihte yürürlükte olan katsayı ile sigortalıya bağlanan peşin sermaye değeri Sosyal Sigortalar Kurumundan sorulmak bildirilen miktar tazminattan indirilmek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.
Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.01.2000 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy