(818 S. K. m. 41, 43, 49)
Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Hacer Pat tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Davacının 21.1.1990 gününde geçirmiş olduğu iş kazası sebebiyle istemiş olduğu manevi tazminat istemi zaman aşımı def´i dikkate alınarak yerinde bulunmamışsa da bu sonuç usul ve kanuna uygun bulunmamaktadır.
Gerçekten davacının belirtilen tarihte iş kazasına maruz kalmasına karşın beden gücü kayıp oranı uzun yıllar sürüncemede bırakılarak sonuçta Zonguldak Sosyal Sigortalar Hastanesinin 20.6.2000 tarihli raporu ile saptandığı anlaşılmaktadır. Şu duruma göre davacının kesin maluliyet oranına göre, dava açma hakkı bu tarihten başlamalıdır. Mahkemenin olayda zaman aşımı süresinin dolmadığını dikkate almadan sonuca gitmesi usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde temyiz edene iadesine, 15.03.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy