(818 S. K. m. 113)
Dava: Davacı, 350.000.000 TL faiz alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi B.Mustafa Şimşek tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: Davacının iş kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminatın faiziyle davalı işverenden alınmasına ilişkin Mahkemece verilen hüküm, Yargıtay YİRMİBİRİNCİ HUKUK DAİRESİNİN 15.2.2000 gün ve 1092-1107 sayılı ilamı ile ( Davacı olay tarihinden itibaren faiz istemediği halde olay tarihinden faize hükmedilmesi nedeniyle olay tarihi 15.3.1995 sözcük ve rakamlarının silinerek yerine dava tarihi 19.12.1997 sözcük ve rakamlarının yazılması ) suretiyle düzeltilerek onanmıştır. Davacı bunun üzerine toplam 1.097.529.398 TL. asıl alacağın 15.3.1995 olay tarihi ile 19.12.1997 dava tarihi arasındaki işlemiş faiz tutarı 350.000.000 TL.'nin davalıdan alınmasını istemiş, davanın kabulüne ilişkin hüküm davalı yanca temyiz edilmiştir.
Uyuşmazlık faiz alacağının ödettirilmesine ilişkindir. Yukarıda özetlenen ilk davada davacının dava tarihinden faiz istediği saptanmıştır.
Davacı asıl alacak için açtığı davada faiz istememiş ise faiz alacağından vazgeçmiş sayılamayacağı, diğer bir anlatımla davacı asıl alacağın ödenmesi için açtığı davada faiz isteme hakkını saklı tutmasa bile, sonradan faiz için ayrı bir dava açabileceği tartışmasızdır. Burada sorun, davacı asıl davada dava tarihinden itibaren faiz istemiş olmasına karşın olay tarihi ile dava tarihi arasında işlemiş faiz için ayrı bir dava açıp açamayacağı, açabilirse asıl borcun ödenmesi sırasında işlemiş faizleri isteme hakkını saklı tutmayan davacının faiz alacağı davası açıp açamayacağı noktasında toplanmaktadır. Davacı asıl davada dava tarihinden itibaren faiz istemiş sayıldığına göre olay tarihi ile dava tarihi arasındaki işlemiş faiz alacağından örtülü olarak vazgeçmiş sayılamaz. Ancak Borçlar Kanununun 113/2. maddesi hükmüne göre asıl borcun ödenmesi sırasında işlemiş faizleri isteme hakkının saklı tutulmaması durumunda artık faiz istenemez.
Somut olayda, davacı ilk davada hükmedilen alacağı icra dosyasında 12.4.2000 tarihinden tahsil ederken olay tarihi ile dava tarihi arasındaki işlemiş faizleri isteme hakkını saklı tutmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca 5.6.2000 tarihinde açılan davanın reddi gerekirken kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 5.7.2001 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy