(506 S. K. Geç. m. 80)
Dava: Davacı, 20.11.1971-1.7.1973, 3.3.1975-14.11.1978, 2.6.1980-30.6.1982 ve 2.4.1984-30.7.1988 tarihleri arasındaki borçlanma isteminin 4056 sayılı Yasa gereğince başvuru tarihinde geçerli ücretler üzerinden borçlanabileceğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Sultan Karagün tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalının tüm temyiz itirazlarının reddine.
2-Davacının temyiz itirazlarına gelince;
Davacı, 1995 yılında 4056 sayılı Yasa ile 506 sayılı Yasaya eklenen geçici 80. madde gereğince borçlanma talebinde bulunmuş ve süresinde borçlanma belgesini Kuruma vermiştir. Ne var ki, Kurum uyuşmazlık çıkararak borçlanmayı kabul etmemiş ve davacının istemini müfettiş raporuna dayalı olarak reddetmiştir.
Davacı, Kurumun borçlanma isteminin reddine karşı bu kere Kurum nezrinde yeniden itiraz etmiş ve Kurumun genelgesinden bahisle borçlanma isteminin kabulünü istemiştir. Kurumun tekrar istemin reddi üzerine bu kere uyuşmazlık mahkemeye taşınmış ve sonuçta davacının sanatçı olarak borçlanma istemi yerinde bulunmuştur. Ne var ki, mahkeme borçlanma bedelini esas olarak ödenecek primin 1999 yılındaki ücretlere göre yapılmasını hüküm altına almıştır. Oysa, davacının talebi başlangıçta Kurumca kabul edilmiş bulunsaydı ödeme 1995 yılı için gösterilen prim üzerinden yapılacaktı. Davanın uzaması davacıya kusur olarak atfedilemez. Kurumun başlangıçtaki tutumu prim ödemesinin gecikmesine neden olmakla bu durum davacı sigortalı yönünden aleyhe kabul edilemez. Bu nedenle, ödenecek prim tutarının 1999 yılı ücretlerine göre değil, 1995 yılı ücretlerine göre yapılmaması usul ve yasaya aykırıdır.
O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 25.10.2001 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy