(506 S. K. m. 80, 84) (YHGK. 2002/21-250 E. 2002/225 K.)
Dava: Davacı idari para cezasının ve gecikme zammının iptaline karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, davanın görev yönünden reddine karar vermiştir.
Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı kurumun temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Davacının temyizine gelince;
Dava; haksız ve yersiz olarak tahakkuk ettirilen idari para cezası ve buna dayalı alınan gecikme zammının iptali sonucu istirdadına ilişkindir.
Mahkemece; öncelikle idarenin temerrüde düşürülmemesi nedeniyle istemin reddine karar verilmişse de bu sonuç usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.
Gerçekten davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 84 maddesinde hükme bağlanmıştır. Buna göre; haksız ve yersiz alınan prim ve cezaların 10 yıl içerisinde geri alınabileceği öngörülmüş ve ayrıca 6183 sayılı Yasanın uygulanmasından doğan uyuşmazlıklar ile 506 sayılı Yasanın 80. maddesine dayalı gecikme zammına ilişkin dava ve uyuşmazlıkların alacaklı sigorta müdürlüğünün bulunduğu yer İş Mahkemesinde çözümleneceği hükme bağlanmıştır.
Şu duruma göre; davacının kendisinden haksız ve yersiz alındığı saptanan idari para cezası ile buna bağlı gecikme zammının geri alınmasında yasal hakkın kullanıldığı ve yöntemince dava açıldığı gözönünde bulundurulmaksızın mahkemece istemin görev yönünden reddi usul ve yasaya aykırıdır.
O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacıya iadesine, 03.12.2001 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy