(506 S. K. m. 140)
Dava: Davacı, idari para cezası ve gecikme zammına ilişkin ödeme emrinin iptaline karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi M.Altan Çeliker tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Karar: Davacı Kurum tarafından haksız olarak düzenlendiğini ileri sürdüğü idari para cezası ve gecikme zammına ilişkin ödeme emrinin iptalini istemiştir.
Kurum tarafından düzenlenen idari para cezası ve gecikme zammına ilişkin ödeme emrinin davacıya 3.4.2000 tarihinde tebliğ olunduğu, davanın 7 gün içinde 10.4.2000 tarihinde açıldığı konusunda çekişme mevcut değildir. Sorun davaya iş Mahkemesinde bakılıp bakılmayacağı noktasında toplamaktadır. Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 140. maddesinde idari para cezaları için özel bir prosedür öngörülmüştür. Gerçekten anılan madde hükmüne göre idari para cezalarına tebliğden itibaren 7 gün içinde Kurumun ilgili ünitesine itiraz edilebilir. Kurumca itirazı reddedilenler, kendilerine tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içinde yetkili Sulh Ceza Mahkemesine başvurulabilirler.
Hal böyle olunca, Yasada öngörülen bu prosedür uyarınca, süresi içinde yapılan itirazı incelemekle görevli ilgili Kurum ünitesine dosyanın gönderilmesi yerine, işin esası incelenerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.1.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy