(506 S. K. m. 79)
Dava: Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1986-1998 tarihleri arasında çalıştığının tespiti ile sigorta primlerinin davalıya ödettirilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi T. Çınkı tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: Davacının 1986-1998 yılları arasında süreli ve tam gün esasına dayalı olarak davalı işyerinde çalıştığının tespitine karar verilmişse de varılan bu sonuç usul ve yasaya aykırıdır.
Gerçekten; davacı ile ilgili Kuruma verilen ilk prim bildirgesi 1996/3. dönemine ait olup, bu tarihten önce davacının çalışmasına ilişkin bildirge ve bordro düzenlemediği gibi bu dönemde yapılan denetimlere ilişkin tespit tutanaklarında da bir çalışma saptanamamıştır. Bu halde davacının 1996/3. döneminden önceki çalışmalarının 506 sayılı Yasanın 79/8. maddesi gereğince hak düşürücü süreye uğradığı açıktır.
Öte yandan davacının; dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden kendi imzası ile teyit ettiği ücret bordrolarından aylık en fazla 20 gün çalıştığı görülmektedir. Esasen işyerinin turistik ve eğlenceye yönelik bir işyeri olduğu ve aylık tam gün çalışmasının mümkün olmadığı da dikkate alındığında 20 günü aşmamak üzere çalışmaların tespitine karar verilmesi gerekirken tüm çalışmaların aylık tam gün üzerinden kabule de usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 09.04.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy