(2004 S. K. m. 96, 97, 97/a, 99)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davacı (Alacaklı) vekili tarafından istenmiş, merciice ilamında belirtildiği şekilde isteğin reddine karar verilmiştir. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Havva Aydınlı tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
Karar: Uyuşmazlık, alacaklının 3. kişinin istihkak iddiasının reddi istemiyle açtığı istihkak davasına ilişkindir. (İİK. Md.99)
Davalı 3. kişi, borçlunun boşanmış karısı olup dava konusu ev eşyaları Atıf Efendi Cad. No: 46/Kıbrısköy adresinde haczedilmiştir. Davalı borçlu ile 3. kişinin 7.1.1998 tarihinde kesinleşen anlaşmalı boşanma ilamı ile resmen boşandıkları görülmekte ise de tarafların boşanmaya karşın birlikte oturmaya devam ettiklerinden boşanma danışıklıdır. Gerçekten takip dosyasına borçlu tarafından verilen 5.12.2000 tarihli mal beyanı dilekçesinde haciz adresini ikametgah adresi olarak bildirmiş olduğu gibi 1999 ve 2000 yıllarına ilişkin faturalarda da borçlu adresi olarak haciz adresi gösterilmiştir. Borçlunun haciz sırasında hazır bulunduğu da tanık anlatımları ile davalının açıklamasından anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca İİK.'nun 97a maddesi hükmüne göre mülkiyet karinesi borçlu yararına olduğundan hacizli mallar borçlunun sayılır. Bu yasal karinenin aksini ileri süren 3.kişi tarafından ispat edilmesi gerekir. Haczi uygulayan memurun İİK.'nun 96 ve 97. maddelerine göre işlem yapması gerekirken İİK.'nun 99. maddesi uyarınca işlem yaparak alacaklıyı dava açmak zorunda bırakması ispat yükünün tersine çevrilmesine neden olamaz. Davalı durumunda da olsa 3. kişinin ispat yükü devam eder. Dairemizin ve giderek Yargıtay'ın hiç sapma göstermeyen uygulaması da bu yöndedir. Davalı 3.kişi tarafından dava konusu eşyaların mülkiyetinin kendisine ait olduğu konusunda kesin ve inandırıcı bir delil gösterilmemiştir.
Soyut düzeyde kalan ve inandırıcı görülmeyen davalı tanıklarının anlatımı da yasal karinenin aksini ispata yeterli değildir.
Davalıların borcun doğumundan önce boşanmaları bu maddi ve hukuki olguları değiştirmez.
Bu nedenlerle davanın kabulü gerekirken yanılgı sonucu reddi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
O halde, davacı alacaklının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacı alacaklıya iadesine 19.03.2002 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy