(2926 S. K. m. 2, 5, 10)
Davacı 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur sigortalısı olmadığının tespitiyle, davalı Kurum muarazasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Davacı, 1.6.1991-27.8.2001 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olmadığının tespitini istemiştir.
Mahkemece istek aynen kabul edilmiş ise de bu sonuç usul ve yasaya uygun değildir.
Gerçekten davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa'nın 2, 5 ve 10. maddelerinde kimlerin bu Kanun kapsamında sigortalı olacakları ve tescile esas Kurum ve belgelerin neler olduğu açıklanmıştır. Aynı Yasa'nın 5/2 m. ise düzenlenen sigortalılığın açıkça zorunlu sigortalılık olduğu belirtilmiştir.
Somut olayda davacının, 15.5.1991 'de resen 10. madde de, sayılan kurumlardan birisi olan tarım kredi kooperatifi kayıtlarına göre tescilinin 1.6.1991'den itibaren yapıldığı açıktır. Tescile dayanak bu kaydın 16.11.2001 tarihli işi bırakma formu içeriğine göre, 11.5.1984-27.8.2001 tarihleri arasında geçerli olduğunu ve davacının bu tarihe kadar tarım işi ile uğraştığını ortaya koymaktadır.
Mahkemece dinlenen tanık beyanları ve bazı kurum araştırmaları ile davacının tarım işi ile uğraşmadığı yolunda hüküm kurulmuş ise de açıklanan; yazılı, Kurum tesciline esas kayıt karşısında hükmün yerinde olmadığı davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.12.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
YKD EKİM 2004
Full & Egal Universal Law Academy