(2004 S. K. m. 96) (4721 S. K. m. 684, 685)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı ( 3.kişi ) vekili tarafından istenilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 29.4.2003 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı ( 3.kişi ) vekili ile avukat geldi.Karşı taraf davalılar adlarına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek bırakılan günde Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: Uyuşmazlık 3.kişinin İİK.'nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açtığı istihkak davasına ilişkindir.
Davacı 3.kişi; borçlu S borcundan dolayı haczedilen buğday mahsulünün bulunduğu taşınmazın kendisine ait olduğunu, arza malik olan kişinin üzerindeki şeye de malik olacağı prensibi gereği, bu mahsulün de maliki olduğunu belirterek haczin kaldırılmasını istemiş, mercice istem reddedilmişse de varılan sonuç usul ve yasaya uygun değildir.
Gerçekten davanın yasal dayanağını oluşturan M.K.'nun 684/1 fıkrasına göre "bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçasına da malik olur" ve yine aynı Yasanın 685/1. fıkrasına göre "bir şeyin maliki, onun ürünlerinin de maliki olur. 3.fıkrasında ise "doğal ürünler asil şeyden ayrılmayacak kadar onun bütünleyici parçasıdır."
Somut olayda; dava konusu mahsulün bulunduğu taşınmaz Ceyhan 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 1998/343 esas ve 1999/225 karar sayılı ilamı ile davacı adına tesciline karar verilmiş, borçlu S taraf olduğu bu dava 22.12.1999'da kesinleşmiştir. Mahkemenin bu kararına rağmen, borçlu söz konusu taşınmaza müdahale ettiğinden bahisle, davacı 3.kişi bu kez müdahalenin men'i davası açmış Ceyhan 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/138 esas ve 2001/319 karar sayılı ilamı ile de borçlunun müdahalesinin men'ine karar verilmiştir.
Davacı O 28.5.2002 tarihinde haczedilen; buğday mahsulünün bulunduğu taşınmazın maliki olduğu, davalı borçlunun ise bu durumdan haberdar olmasına rağmen; bilerek, borçluya ait taşınmaz üzerinde ekim yaptığı ve iyi niyetli olmadığı sabittir. Bu nedenlerle; borçlunun, iyi niyetli ürün sahibinin haklarından yararlanmayacağı açıktır. Arzın maliki olan davacı 3.kişinin üzerindeki ürünün de sahibi olacağından, davanın kabulü yerine reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
O halde, davacı 3.kişinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 275.000.000 lira duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 5.5.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy