(506 S. K. m. 79, 79/8)
Dava: Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1.4.1997-24.5.2000 tarihleri arasında ücret karşılığı geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Hacer Pat tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: Davacı, davalıya ait işyerinde 1.4.1997-24.5.2000 tarihleri arasında sürekli çalıştığının tespitini istemiştir.
Mahkemece yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş ise de bu sonuç eksik incelemeye dayalı olup usul ve yasaya aykırıdır.
Gerçekten bu tür hizmet tespitine yönelik davaların kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi icabettiği, Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Yasal dayanağı, 506 sayılı Yasanın 79/8. maddesi olan bu tür davalarda, öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin, işveren tarafından verilip verilmediği, tespiti istenen tüm dönemi kapsar şekilde işyerinden SSK'ya verilen dönem bordrolarının dosyaya eklenmesi ve özellikle işyeri ücret bordroları istenerek davacının çalışmalarına ilişkin işveren kayıtları ile birlikte kayıtlı bordro tanıklarının da dinlenmesi ile sonuca gidilmesi gerektiği açıktır. Somut olayda, davalı işverenden işyeri kayıtları, 1997 ila 1999 yıllarını da kapsar şekilde ücret bordroları ile istenmediği gibi, dinlenen tanıkların da kayıtlı tanıklar olup olmadığı belgelenmemiştir.
Yapılacak iş; davalı işverenden davacının tespitini talep ettiği tüm sürelere ilişkin işyeri kayıt ve özellikle ücret bordrolarını istemek, işyerinin SSK'da bulunan dosyası ile bu işyerinden Kuruma verilen dönem bordrolarını celp etmek, kayıtlı tanıkları tespit ederek işin niteliğine göre beyanlarını tespit etmek ve sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.
Mahkemece, açıklanan bu yönler üzerinde durulmaksızın ve özellikle 506 sayılı Yasanın Md.79/8, 2-9 hükümleri de dikkate alınmadan eksik araştırma ve incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.3.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy