(506 S. K. m. 3, 79)
Dava: Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 15.5.1989-25.7.1995 tarihleri arasında devamlı olarak geçen ve Kuruma noksan bildirilen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Sultan Karagün tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: Mahkemece bozmaya uyularak eksik inceleme sonucu verilen karar usul ve yasaya aykırıdır.
Gerçekten davacının Ahmet K. işyerinde 13.8.1989-12.12.1989 tarihleri arası davalıya ait değişik işyerlerinde 15.5.1989-5.8.1989 ve 5.6.1990-31.12.1992 tarihleri arası, davalı dışındaki G... Çiğdemoğlu, E... İnşaat, Ö..-iş Hizmet Organizasyonu ve G... İnşaat gibi davalı işverenle bağlantısı tespit edilemeyen işyerlerinden işe giriş ve çıkış tarihleri belirtilerek kısmi olarak çalışmaları bildirilmiş olup, bu durum çalışmaların kesintili geçtiğinin karinesidir. Karinenin aksi eşdeğer belgelerle ispat edilmelidir. Tespit döneminin tamamını kapsayan imzalı ücret bordrosu olmadığından bozma sonrası dinlenen ve kısmi bildirim yapılan iki bordro tanığı Duran ve Mustafa davacının tespit dönemi içinde ayda 5-6 gün çalıştığını ve sürekli çalışmadığını belirtmişlerdir. Aynı şartlarda bildirim yapılan üçüncü bordro tanığı Hüseyin'de kendisinin ve davacının birlikte tespit döneminde sürekli kalıpçı ustası olarak çalıştıklarını belirtmiştir. Dosyadaki belgelerden davacının işe giriş ve çıkış tarihleri arasında çalışmaların ayda 5-6 günden fazla bildirildiğinden ilk iki bordro tanığı beyanlarına mahkemece itibar edilmemesi doğrudur. Sürekli çalıştığını belirtilen üçüncü bordro tanığı beyanı karara esas alınıp, tespit döneminde davacının sürekli çalıştığının kabulü, bu dönem içerisinde davalı işveren dışında başka işverenler yanında bildirimler yapılması karşısında hatalıdır. Üçüncü bordro tanığının beyanı davacının, davalı işveren yanında işe giriş ve çıkış tarihleri arasındaki dönemlerde çalışmanın sürekli kabulü yönünde doğrudur. Çıkış ve giriş tarihleri arasındaki dönemler ve üçüncü kişi işverenler yanında çalışılan dönemler için kabulü hatalıdır. Şu durumda, davacının davalıya ait işyerlerinde 15.5.1989-5.8.1989, 5.6.1990-10.8.1990, 5.12.1990-30.4.1991, 10.2.1992-14.7.1992, 15.7.1992-31.12.1992 tarihleri arası sırasıyla 50, 50, 60, 85, 110 olmak üzere toplam 355 gün bildirimin yapıldığı sırasıyla 30, 15, 85, 65, 55 gün toplam 250 gün bildirimin yapılmadığı anlaşıldığından yukarıda belirtilen tarihler arasında bildirilmeyen 250 günlük sürenin kabulü, fazla talebin reddi gerekir.
Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.03.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy