(506 S. K. m. 59)
Dava: Davacı, munzam zararından bahisle yaşlılık aylığının geç bağlanmasından dolayı 10.373.224.409 TL'nin yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Sultan Karagün tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Karar: Mahkemece her ne kadar davacının munzam zararından bahisle yaşlılık aylığının geç bağlanmasından dolayı tazminata verilmişse de bu sonuç usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.
Gerçekten, davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 59 ve mütakip maddelerine göre belli koşulların oluşması halinde sigortalılara aylık bağlanması zorunludur. Aylığın süresinde bağlanmamasında ise 506 sayılı Yasa sistemine göre geciken aylıklar için faiz ödenmesi gerekir. Bunun yanında davacının 506 sayılı Yasa'nın öngördüğü sağlık yardımlarından mahrum kalması durumunda bu yardımların da hüküm altına alınması Yasa gereğidir. Ne var ki, bunların dışında her hangi bir şekilde sigortalıların sosyal güvenliklerini sağlamakla yükümlü kuruluşların zarar ödemesi söz konusu olamaz. Özel nitelikte bulunan 506 sayılı Yasa ve bu yasanın primlerin ödenmesine ilişkin yollamada bulunduğu 6183 sayılı Yasa sigortalılara başka bir hak tanımamıştır. Belirtilen nedenlerle Borçlar Kanunu'nun hükümlerinden bahisle sigortalı yararına ayrıca mumzan zarar hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 27.03.2003 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy