(506 S. K. m. 79)
Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1.7.1997-31.12.1997 ve 1.4.1998-20.9.1998 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tesbitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.
Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Sultan K. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
Mahkemece davacının 1997 ila 1998 yıllarına ilişkin kimi aylar çalışma iddiası kabul edilmemişse de bu sonuç usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.
Gerçekten davanın yasala dayanağına oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/8. maddesine göre çalışması Kuruma bildirmeyen sigortalılar hak düşürücü süre içerisinde bu çalışmaların tesbitini talep edebilirler. Yasal sürede bu tür iddiaların kanıtlanması yönü ile özel prosedür öngörülmemiştir. İnandırıcı olma koşulu ile sözlü veya yazılı kimi kanıtlardan yararlanmak suretiyle sonuca gidilmesi mümkündür. Dava konusu olayda davacının çalışmalarına ilişkin kimi tanık beyanları yanında delil başlangıcı niteliğinde ücret ödemeleri ve davacı notlarını gösteren belgeler bulunmaktadır. Tüm bu kanıtların birlikte değerlendirilmesi yapıldığında istemin doğruluğu ortaya çıkmaktadır.
Mahkemenin belirtilen maddi ve hukuksal olguları gözetilmeksizin davanın reddine karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.04.2003 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy