(506 S. K. m. 12, 89, 90)
Dava: Davacı iş kazası sonucu yaralanmadan doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalı vekili tarafından duruşmalı, olarak temyiz edilmesi üzerine ve Tetkik Hakimi B. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: Davacı iş kazası sonucu çalışmadığı günler için uğradığı maddi ve manevi zararın tazminini istemiştir.
İş kazası sonucu uğranılan zararların tazmini yönünden öncelikle yapılacak işlem, gerçekten bir iş kazası olup olmadığının ve bunun sonucu sigortalıya ödenek ödenip ödenmediğinin saptanmasıdır.
506 sayılı Yasa'nın 12 ve devamı maddelerinde bu yönde gerekli düzenlemeler yapılmış ve iş kazasına uğrayan sigortalıya kurumca yapılması gerekli yardımların kapsam ve niteliği belirtilmiştir.
Mahkemece öncelikle bu yönlerden bir araştırma yapılarak 506 sayılı Yasa'nın 12.ve devamı maddeleriyle 89-90 maddeleri dikkate alınarak geçici iş göremezlik dönemindeki zararı tespit edildikten sonra sonucuna göre karar verilmek gerekirken yetersiz inceleme ve kabulle sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre sair yönlerin ileride incelenmesine,temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 8.4.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy