(506 S. K. m. 140) (4958 S. K. m. 51)
Dava: Davacı, Kurum tarafından gönderilen 2002/220 takip sayılı ödeme emrinin iptaline karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.
Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü :
Karar: Dava 506 sayılı Yasanın 140. maddesine göre verilen idari para cezasının iptali istemine ilişkin olup mahkemece davanın esasına girilerek iptal istemi reddedilmiş ise de bu sonuç usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.
Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 140. maddesidir. 6.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4958 sayılı Yasanın 51. maddesi ile bu madde değiştirilmiş idari para cezalarına karşı 15 gün içinde Kurum ünitesine ve Kurum ünitesinin red kararına karşı ise tebliğ tarihinden itibaren 60 gün içinde İdare Mahkemesine başvurulabileceği hükmü getirilmiştir. Somut olayda ise Kurumca verilen idari para cezası 16.11.2001 tarihinde davacıya tebliğ edilmiş 20.11.2001 tarihinde davacı Kurum ünitesine itirazda bulunmuş ve komisyonca itiraz sonuçlandırılmadan davacıya 6183 sayılı Yasaya göre ödeme emri çıkarılmıştır. Kurum, komisyona süresinde yapılan itiraz hakkında bir karar vermediğine göre idari para cezası idari aşamada kesinleşmemiştir. Bu durumda idari aşamada kesinleşmeyen idari para cezası ile ilgili uyuşmazlığın çözüm yeri İdare Mahkemesidir.
Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin davanın görev yönünden reddi gerekirken işin esasına girilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 3.11.2003 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy