(1479 S. K. m. 24)
Davacı, 2.5.1986 - 7.9.1995 tarihleri arasında kesintisiz Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.
Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Hülya Erim D. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
Davacı, 2.5.1986-7.9.1995 tarihleri arasında kesintisiz ve sürekli Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine istemiş, mahkemece istemin reddine karar verilmişse de bu sonuç usul ve yasaya aykırı olmuştur.
Davacının hayvan ticareti faaliyetinden dolayı 2.5.1986 - 31.8.1987 tarihleri arasında hem vergi kaydının bulunduğu bu nedenlerle Bağ-Kur'a kayıt ve tescilli olduğu açıktır.
1479 sayılı Kanunun 24. maddesinde Esnaf ve Sanatkarlar ile diğer bağımsız çalışanlardan ticari kazanç veya serbest meslek kazancı dolayısıyla gerçek veya basit usulde gelir vergisi mükellefi olanlar ile gelir vergisinden muaf olanlardan esnaf ve sanatkar sicili ile birlikte kanunla kurulu meslek kuruluşuna usulüne uygun olarak kayıtlı olanlar......bu kanuna göre sigortalı sayılırlar. hükmü yer almaktadır.
Davacının, 11.9.1995 tarihindeki dilekçeden 4 gün öncesine kadar Mersin Esnaf ve Sanatkarlar Sicil Memurluğunda 7.5.1986'dan beri kayıtlı olduğu, davalı Kuruma olan 1995'den geriye dönük tüm prim borçlarını ödediği, davalı Kurumda bu primleri hiçbir çekince koymaksızın alarak uzun süre kullandığı, keza davacının bu süre içerisinde yani 2.5.1986-7.9.1995 tarihleri arasında hayvan tacirliği yapmak suretiyle fiilen çalıştığı da tanık beyanlarıyla sabittir.
Tüm bu delillerin birlikte değerlendirilmesi sonucu davacının 1479 sayılı Kanunun 24. maddesi uyarınca zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olduğu anlaşılmaktadır.
Mahkemece bu maddi ve hukuksal olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.09.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy