(4857 S. K. m. 32, 37)
Dava: Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 14.4.1986-20.8.1998 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine ve işçilik hakları alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi ve davacı vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü:
Karar: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalıların tüm davacının aşağıdaki bentlerin dışındaki kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davacı, 8.11.2002 günlü harcı yatırılmış ıslah dilekçesi ile, fazla mesai alacağını 132.872.570 TL.'ye, izin alacağını da 209.957.990 TL.'ye artırmıştır. Mahkemenin, bilirkişi raporunda hesaplanan miktarlar yönünden yapılan ıslah talebini dikkate almaksızın neden ve dayanaklarını da göstermeden 100.000.000 TL. izin ücreti ile 50.000.000 TL. fazla mesai ücretine karar vermesi böylece artırılan miktarlar yönünden bir karar vermeden sonuca gitmesi yerinde değildir.
3-Mahkemenin, bilirkişi raporunda belirlenen 647.530.104 TL. ücret alacağını takdiren 100.000.000 TL. olarak hüküm altına almış olması da yerinde değildir. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamaları gereği, işverenin ücret ödemesini belge ile ispatlaması zorunludur. Somut olayda ibraz edilen işyeri ücret bordroları imzasız olup, davacıya belge karşılığı yapılmış ücret ödemesi de davalı işverenler tarafından ispatlanmış değildir. Bu durumda ödendiği belge ile ispatlanmayan ücret alacağının tamamının kabulü gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile takdiri indirim yapılmak suretiyle yazılı şekilde ücret alacağına hükmedilmesi de yerinde değildir.
Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.4.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy