(506 S. K. m. 79)
Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01.08.1995 - 22.05.2003 tarihleri arasında sürekli olarak geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi M. Balcı tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
KARAR
Dava; Davacının apartman kapıcısı olarak 01.08.1995-22.05.2003 tarihleri arasında hizmet tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece; İstek gibi çalışmaların tespitine karar verilmişse de, bu sonuca eksik inceleme ile ulaşılmıştır.
Dosya içeriğine göre, davalı tarafın iş müfettişine ve yargılama sırasında açıkça istenmesine karşın mahkemeye işyerine ait karar ve gelir gider defterini ibraz etmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda işyerinin kapsam ve kapasitesi dosya içerisindeki belgelere göre belirlenememektedir. Dinlenen bir kısım tanık beyanları davacının davalı apartmanın kapıcı dairesinde oturduğu ve kapıcılık hizmetlerini yerine getirdiği yönünde olmasına karşın bir kısım tanıklar da aksine beyanda bulunmuşlardır. Tanık beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesi, giderek gerektiğinde bu tür hizmet tespitine ilişkin davaların kamu düzeni ile ilgili olduğu göz önünde tutularak re'sen komşu apartmanların SSK. na bildirdiği kayıtlarına geçmiş tanıklar ile diğer komşu işyerlerinin bordrolarına geçmiş kayıtlı tanıklar da dinlenmek suretiyle gerçeği hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde ortaya koymak gerekir.
Öte yandan davacının kapıcılık hizmetini gördüğü apartmanın kaç daireden ibaret olduğu, kapasitesi, kaloriferli olup olmadığı, çalışmalarının niteliği ve kapsamı araştırılmadan ve bu çalışmaların part-time esasına göre icra edilip edilemeyeceği konusunda bilirkişi görüşüne başvurulmadan tam gün esasına dayalı olarak tespite karar verilmesi de isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.
O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden işverene iadesine 27.12.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy