(506 S. K. m. 79)
Dava: Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 10.5.1993-1.10.1994 tarihleri arasında sürekli çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi M.Altan Çeliker tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: Mahkeme, isteme uygun olarak davacının davalı işyerinde 10.5.1993-30.9.1994 tarihleri arasında 551 gün çalıştığının tespitine karar vermiştir.
Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; davacının davalı işyerine usulüne uygun olarak 1.10.1994 tarihli giriş bildirgesi ile girişinin yapılmış bulunması, 1.10.1994 tarihinden 9.4.1999 tarihine kadar olan çalışmalarının Kuruma eksiksiz olarak bildirilmesi, Ankara 10.İş Mahkemesinde görülen 1999/1604 E., 2000/457 K. sayılı dava dosyasındaki işçilik alacaklarına, davacının 1.10.1994-9.4.1999 tarihleri arasında geçen hizmetleri üzerinden karar verilerek davacı tarafça kararın onanması istenerek 9.Hukuk Dairesinin 27.2.2001 gün ve 2001/3476 sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmiştir. İşyerine giriş tarihleri ve davacının ise başladığı tarihi açıkça belirleyemeyen soyut beyanları dikkate alındığında, tanık beyanlarının yetersiz oluşu, 1.10.1994 tarihinden önce çalıştığına dair delil bulunmaması bu hususların bilirkişi raporunda da açıkça belirtilmiş olması karşısında mahkemenin yazılı gerekçelerle istemin kabulüne karar vermesi doğru görülmemiştir.
Yukarıda açıklanan olgular dikkate alınarak davanın reddine karar vermek gerekirken kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 6.6.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy