(506 S. K. m. 60) (YHGK. 05.02.2003 T. 2003/21-35 E. 2003/64 K.) (YHGK. 15.10.2003 T. 2003/21-634 E. 2003/572 K.) (YHGK. 03.11.2004 T. 2004/21-480 E. 2004/579 K.)
Dava: Davacı davalılardan işverene ait işyerinde 01.03.1977 tarihinde 1 gün süre ile çalıştığının, yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.
Hükmün davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Demet Kurtuluş tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: Dava, sigorta başlangıç tarihinin 01.03.1977 olduğu ve 01.06.2002 tarihi itibariyle aylık bağlanması gerektiği talebine ilişkindir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, Yargıtay ilamında dinlenmesi istenen SSK bordro tanığı veya kayıtlı komşu işyerleri tanık beyanlarına başvurulmadan karar verildiği nedeniyle karar bozulmuştur. Bunun üzerine yerel mahkemece bozma ilamına uyulmuş, yapılan yargılama sırasında işverence davalı kuruma dönem bordrosu verilmediğinin anlaşılması üzerine bordro tanığı dinlenmesinin mümkün olmadığından davanın reddine karar verilmiştir. Oysa Yargıtay bozma ilamında komşu işyerlerinde çalışanlarında dinlenmesi istendiği halde bu yönde bir araştırma yapılmayarak bozmaya uyulduğu halde eksik inceleme yapılarak salt davacı vekilinin beyanı üzerine sonuca gidilmesi hatalı bulunmuştur.
Bu tür davalar kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece resen inceleme yapılıp sonuca ulaşmak gerekir. Bu nedenlerle, mahkemece yerel emniyet ve zabıta kuruluşları aracılığıyla komşu işyerleri yada benzer işi yapan işyerleri araştırılıp; işverenleri ve de ismi bordrolara geçmiş kayıtlı çalışanlarını tanık olarak dinleyerek sonuca gidilmesi gerekirken bu hususlar araştırılmadan eksik araştırma ile sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 30.06.1999 gün 1999/21-549-555, 05.02.2003 gün 2003/21-35, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 03.11.2004 2004/21-480-579, 01.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararları da bu doğrultudadır.
O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.05.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy