(506 S. K. m. 26)
Davacı 25.9.2001 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanarak faiziyle birlikte ödenmesi gerektiğinin ve yeni bağlanan aylığından doğan faiz haklarının saklı kalmak kaydı ile tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi S. Namazcı tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Karar
Davacı, dava dilekçesi ile kendisine 01.10.2004 tarihinden itibaren aylık bağlanmış ise de kuruma yaptığı 25.09.2001 tarihli başvurusu esas alınarak bu tarihi takip eden aybaşından itibaren aylık bağlanması gerektiğinin tespitini talep etmiştir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmişse de karar usul ve yasa hükümlerine aykırıdır.
Dosya içeriğine göre, davacının 25.09.2001 tarihli yaşlılık aylığı talebi İstanbul 8. İş Mahkemesinin Esas 2002/536, Karar 2003/1818 sayılı kararı ile davacının dava tarihi itibarıyla tespite esas 1589 günlük hizmete dair karar kesinleşmiş olmamakla, 25.09.2001 yaşlılık aylığı tahsis talep tarihi itibarıyla bu sürenin sigortalı hizmetlerine eklenmesinin mümkün olmaması sonucu 5000 günlük primi ödenen hizmetin mevcut olmadığı göz önüne alınarak 01.10.2001 tarihi itibarıyla yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğine ilişkin talebin reddine karar verilmiş, bu karar Dairemizin 18.03.2004 tarihli ilamları ile onanarak kesinleşmiştir.
Davacının işbu dava ile 25.09.2001 tarihini takip eden aybaşından itibaren aylık bağlanmasına ilişkin talebi kabul edilmişse de bu talep kesinleşmiş mahkeme kararma tamamen aykırıdır. Diğer yandan davalı kurumun davacının dosyasında 18.05.2004 tarihli tahsis dilekçesi görülmekle aylık başlangıç tarihinin 01.06.2004 olarak düzeltilip 01.06.2004-18.03.2005 süresi birikmiş aylıklarının davacı hesabına yatırıldığı anlaşılmaktadır.
Davacının bu tarihten önce yaşlılık aylığına hak kazanmadığı yapılan işlemlerde yasaya aykırılık olmadığı anlaşılmaktadır.
Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı düşüncelerle davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan bozmayı gerektirir.
O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.04.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy