(1086 S. K. m. 277)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi'nce verilen 08.05.2008 tarih ve 2006/173-2008/147 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davalı-karşı davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 13.04.2010 gününde davalı-karşı davacı Lloyd's Register Of Shipping vekilleri Av. İ.B, Av. H.T, Av. S.A.B. ile davacı-karşı davalı C. Umumi Nak. Vapurculuk ve Tic. A.Ş. Av. E.E. ve Av. A.S. duruşmaya geldiler, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştır. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili şirketin sahip ve donatanı olduğu M/V EFES adlı gemiye davalının vermiş olduğu 24.06.1999 tarihli klas sertifikalarına dayanarak denize elverişlilik belgesi alındığını ve bunun sonucunda Time Charter Sözleşmesi ile geminin kiraya verildiğini, geminin Cebelitarık girişinde kiracıya teslimi sonrasında kiracının Belçika'dan boş olarak ve yük almak üzere Kanada'ya seyri sırasında Atlantik'i geçerken olumsuz hava şartlarına uğradığını, davalı surveyörünün bildirdiği tamirlerin yapılmasına rağmen yüke elverişli olmadığını davalının bildirdiğini, saç kalınlıklarının çok ince olduğunun belirlendiğini, davalının İstanbul'daki sertifikaya esas incelenmesinin hatalı ve kusurlu olduğunun bu şekilde anlaşıldığını, (kiracının sözleşmeyi geminin denize elverişli olmaması gerekçesiyle iptal etmesi üzerine müvekkilinin kiracıya bu yüzden 890.000.-USD tazminat ödediğini) kiracının başlattığı tahkim prosedürü sırasında bir başka geminin seferini sağlamak için 1.375.000.-USD teminat verdiğini, kiracı ile sulh olup 890.000. -USD tazminat ödediklerini, İstanbul'da davalının önerdiği kuru havuz masrafları, Kanada'da yapılan masraflar, kiracıya teslime kadar ve kiranın feshinden sonra bağlama limanına getirilinceye kadar harcanan yakıt masrafları, boğazdan geçiş masrafları ve (dava dilekçesinde dökümü yapılan) diğer masraf ve zarar kalemlerinin 4.855.561.-USD ye ulaştığını ileri sürerek, bu meblağın fiili ödeme günündeki TL karşılığının faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, zarar kalemleri ile müvekkilinin sertifika vermesi arasında uygun ve doğrudan illiyet bağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiş, açtığı (birleşen) davada, davalıya verdiği hizmete ilişkin 22.027,83 İngiliz Sterlini tutarındaki fatura bedellerinin tahsili için başlattıkları talibe davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazlarının iptalini ve icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiş, davalı vekili birleşen davanın reddini istemiştir.
Mahkemece dosya kapsamına ve dört ayrı heyetten alınan asıl ve ek raporlar ile karşı oylar arasındaki çelişkilerin giderilmesi için alınan ve benimsenen 31.03.2008 tarihli Beşinci Heyet raporuna göre, davalının class sertifikası vermesi sonrasında davacının gemiye kira verdiği, kiracının Kanada'ya boş olarak ve yük almak üzere yaptığı sefer sonunda, kazada liman yetkililerinin denize elverişli olmadığını belirledikleri, yapılan tamirlerde yeterli görülmediği, geçici sertifika ile boş olarak İstanbul'a kalıcı tamirler için dönüşe izin verildiği, İstanbul'a gelen gemide yapılan teknik incelemeler sonrasında geminin tamire değmez kabul edildiği ve kiracı tarafından bu nedenle kira sözleşmesinin feshedildiği, davacının tekne sigortacısından tazminat aldığı ve davacıya bırakılan geminin davacının bir başkasına sattığı, davacının istek kalemlerinden geminin bağlama limanına gelişine kadar harcanan yakıt bedeli, motor servisi, donatanın Kanada'ya gönderdiği teknik gözlemci ücreti, hukuki masraflar, kiracıya ödenen tazminat, tazminat mektubun faiz ve masrafları, donatanın seyahat masrafları, donatanın kar kaybı olmak üzere toplam 1.787.231,84.-USD alacaklı olduğu gerekçesiyle, asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karan, asıl davada davalı vekili temyiz etmiştir.
Hükme esas alınan 31.03.2008 havale tarihli bilirkişi kurulu raporunda, daha önceki bilirkişi kurulu raporlarından biri olan 01.06.2007 tarihli bilirkişi kurulu raporundan söz edilmemiş ve tartışılmamış ve mahkemece 22.01.2008 tarihli ara kararda yazılı gerekçelerle 01.06.2007 tarihli anılan raporun yok hükmünde sayılması doğru olmamış ise de, iddianın, savunmanın ve tüm taraf delillerinin tartışıldığı ve diğer raporların da değerlendirildiği 31.03.2008 tarihli raporun hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır.
Hükme esas raporu düzenleyen bilirkişi kurulunda yer alan bilirkişiler, davalı vekilinin de katıldığı 22.01.2008 tarihli ara karar ile seçilmiş olup, 26.03.2008 tarihli dilekçe ile davalı vekili, bilirkişilerden Ümit Ülgen'in davalı şirketin rakibi olan Türk Loydu Vakfı'nın yönetim kurulu üyesi sıfatı nedeniyle, Selim Ataergin'in ise Avukat olması ve davacı vekili ile birçok projede birlikte çalışmaları nedeniyle tarafsız olamayacakları gerekçesiyle bilirkişi olara reddi gerektiğini savunmuş ve kuruldan çıkarılmalarını istemiş olup, aynı talebi rapora 05.05.2008 tarihli itiraz dilekçesinde de tekrarlanmış ve mahkemece bu talep hakkında bir karar verilmemiş ise de, davalı vekilinin HUMK'un 277/son maddesinde yer alan 3 günlük süreyi geçirmesi karşısında, bu husus sonucu etkili görülmemiştir.
Diğer yandan davalının verdiği sertifikaya güvenen davacının uygun illiyet bağı içerisinde kalan zarar kalemlerine hükmedilmesi karşısında, anılan raporun hükme esas alınmasında bir usulsüzlük görülmemiştir.
Bu açıklamalara ve dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl davada davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir edilen 750,00.-TL. vekalet ücretinin davalı-karşı davacıdan alınarak davacı-karşı davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 5.680,31.-TL. temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13.04.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
NOT: KONUNUN ÖNEMİ GEREĞİ YEREL MAHKEME KARARINI AŞAĞIDA YAYIMLIYORUZ.
İSTANBUL
DENİZCİLİK İHTİSAS MAHKEMESİ
E: 2006/173
K: 2008/147
T: 08.05.2008
DAVA: Davacı vekili havale tarihli dava dilekçesinde; müvekkilinin sahip ve donatanı olduğu M.N. EFES isimli gemiye davalının vermiş olduğu class sertifikalarına dayanılarak denize elverişlilik belgesi alındığını ve bunun neticesinde Time Charter mukavele ile geminin kiraya verildiğini, geminin kiraya verildikten sonra davalı kuruluşun İstanbul'da yaptığı inceleme ve ölçümlerin son derece hatalı ve kusurlu olduğunun anlaşıldığını, geminin denize elverişli olmadığı belirlenince kiracının Time Charter mukavelesini iptal ettiğini ve müvekkilinin kiracıya 890.000,-USD tazminat ödediği, geminin tamir kabul etmez gemi olduğundan hurdaya çıkarılarak sicilden terkin edildiğini belirterek fazlaya talep ve dava haklan saklı kaymak kaydı ile 4.855.561,-USD zararlarının resmi bankaların USD'ye 1 yıl vadeli mevduata uyguladığı faizi ile birlikte fiili ödeme günündeki kur üzerinden olmadığı takdirde TL. olarak belirlenecek zararlarının, zarar tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
CEVAP
Davalı vekili 17.05.1996 havale tarihli cevap dilekçesinde; davanın dayandığı gerçek ve kanıtlanabilecek vakıalar çerçevesinde müvekkilinin hukuken varsayılabilecek sorumluluğa yol açan bir hadisenin meydana gelmediğini, müvekkilinin sorumluluğu söz konusu olsa dahi sözleşme ve genel işlem şartlarına göre sorumluluğunun belli bir miktarla sınırlı olduğunu, davacının zararı doğmuşsa bile bunu müvekkillerine karşı yöneltemeyeceğini, hiçbir dayanağının olmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Birleşen İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 11.12.1997 tarih, 1997/1098 esas, 1997/1103 karar sayılı dosyasında;
DAVA
Davacı vekili 13.11.1997 havale tarihli dava dilekçesinde; müvekkili firmanın klas kuruluşu olduğunu, davalının da müvekkilinin alacağının sebebini teşkil eden hizmetlerin verildiği tarihte M.N. Efes gemisinin donatanı sıfatına haiz olduğunu, 11.01 - 23.01.1995 tarihleri arasında M.N. Efes gemisine sörvey hizmetleri sunulduğunu ve bu hizmetlere ilişkin fatura bedellerinin davalıdan tahsil edilemediğini, mezkur talebin tahsili amacıyla davalı aleyhine İstanbul 3. İcra Dairesi'nin 1996/8746 ve 1996/8749 dosya numaraları tahtında icra takibi yapıldığını, icra takibine davalının itiraz etmesi üzerine takibin durduğunu belirterek 22.027,83 İngiliz Sterlini alacağı yönünden icra dosyalarına yapılan itirazın iptaline ve takibin devamına, alacağın %40'ından az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
CEVAP
Davalı vekili 25.11.1997 havale tarihli cevap dilekçesinde; davacı tarafından müvekkilinin donatanı olduğu M.N. Efes gemisi hakkında davacının vermiş olduğu sertifikalara dayanılarak denize elverişlilik belgesi alındığını, müvekkilinin de gemiyi Time Charter mukavele altında kiraya verdiğini, geminin ilk incelemesinde denize elverişli olmadığının belirlendiğini, davacı kuruluşun kusurlu ve hatalı sertifikalar düzenlemesi sonucu müvekkili şirketin 4.855.561.-USD zararı oluştuğunu, davacının iddia ettiği alacağın müvekkiline olan borcuna karşı takas ve mahsubunu talep ettiklerini belirterek haksız davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
GEREKÇE
İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 11.10.2004 tarih, 1996/282 esas, 2004/1181 karar sayılı Görevsizlik Karan ile dosyanın mahkememize intikal ettiği anlaşılmıştır.
Asıl davanın konusu, davalının M.N. Efes gemisine vermiş olduğu class sertifikaları nedeniyle Denize Elverişlilik Belgesi alınarak, gemini kiraya verilmesinden sonra geminin denize elverişli olmamasından dolayı davacının uğramış olduğu zararlarının tahsili isteminden ibarettir.
Birleşen davanın konusu, davacının M.N. Efes gemisine vermiş olduğu hizmetlere ilişkin fatura bedellerinin davalıdan tahsil edilmemesi nedeniyle girişilen takiplere davalının itirazının iptali, takibin devamı isteminden ibarettir.
İstanbul 3. İcra Müdürlüğü'nün 1996/8746 Esas sayılı dosyasında; 04.10.1996 tarihinde birleşen davacı Lloyd's Register Of Shipping vekili tarafından birleşen davalı Cerrahoğulları Umumi Nakliyat Vapurculuk ve Ticaret A.Ş. aleyhine 3.111,63,- İngiliz Sterlini üzerinden takip yapıldığı, yine İstanbul 3. İcra Müdürlüğü'nün 1996/8749 Esas sayılı dosyasında; 04.10.1996 tarihinde birleşen davacı Lloyd's Register Of Shipping vekili tarafından birleşen davalı C. Umumi Nakliyat Vapurculuk ve Ticaret A.Ş. aleyhine 18.916,20 İngiliz Sterlini üzerinden takip yapıldığı, ödeme emirlerine birleşen davalı şirket vekili tarafından süresinde itiraz edildiği ve birleşen davacı şirket vekili tarafından da itirazın iptali davasının süresinde açıldığı anlaşılmıştır.
Tarafların tüm delillerini ikamesini müteakip, 4 ayrı heyetten bilirkişi raporu alınmış, bir bilirkişiden ayrık rapor ve 3 tane ek rapor alınması üzerine bu raporlar ve ek raporlar arasındaki mübaneyetin giderilmesi yönünden son olarak MÜHF Ticaret, Deniz Ticareti ve Deniz Sigortaları Hukuku Öğretim Üyesi Prof. Dr. S.A, Bahçeşehir Üniversitesi Hukuk Fakültesi Borçlar ve Lojistik Hukuku Öğretim Üyesi Doç. Dr. M.C. ile İTÜ Denizcilik Fakültesi Öğretim Görevlisi - Gemi İnşaatı ve Gemi Makine Yüksek Mühendisi Ü.Ü'den oluşan heyetten 31.03.2008 havale tarihli 5. bilirkişi raporu alınmış ve aşağıda gösterilen gerekçelerle karara dayanak teşkil etmiştir.
Tüm dosya içindekilerin tetkikinden, ağır ihmal düzeyinde kusuru saptanan davalının hangi kurallara göre sorumlu tutulacağı incelendiğinde, bu konuyu ele alan yazarlardan Prof. Dr. S.O, klas kuruluşu ile geminin donatanı arasında yapılan sözleşmeyi istinse sözleşmesi niteliğinde saymış, klas kuruluşunun işi kusurlu yapmasından ötürü sorumlu tutulacağı hakkında Borçlar Kanunu'nun 99. ve 100. maddelerinin uygulanacağı sonucuna varmıştır. (Sami Okay, Deniz Ticareti Hukuku 1. Giriş, Gemi, Donatan ve Donatma İştiraki, Gemi Adamları) Prof. Dr. T.K, Fransız Hukuku'nda vekalet ve hizmet sözleşmesi görüşlerinin ileri sürüldüğünü, Prof. Dr. O'nun görüşünü benimsedikten sonra her sözleşmenin özellikleri dikkate alınarak yine Borçlar Kanunu 99. ve 100. maddelerinin uygulanacağı görüşüne katılmıştır. (Prof. Dr. Turgut Kalpsüz, Deniz Ticaret Hukuku Birinci Cilt) Bu konuda yakın tarihte en ayrıntılı inceleme İstanbul Bilgi Üniversitesi, D.D tarafından hazırlanan yüksek lisans tezinde yer almaktadır. Bu tez 17.08.2005'te Prof. Dr. S.Ü, Doç. Dr. E.Y. ve tez danışmanı Yard. Doç. Dr. K.A. tarafından oybirliği ile kabul edilmiş, özde klas kuruluşu ile donatan arasında yapılan sözleşmenin vekalet sözleşmesi sayılacağı, klas kuruluşunun özen borcunu ihlal etmesinden doğan sorumluluğu Borçlar Kanunu'nun 390/1. maddesi uyarınca vekilin özen borcuna dayandırmış, yardımcı şahıslardan doğan sorumluluk hakkında ve sorumluluktan kurtuluş kayıtlan sınırlandırması BK'nın 99. ve 100. maddelerini geçerli saymıştır. Bu konuda bir kaynakta Denizcilik Müsteşarlığı tarafından Deniz Emniyeti Kanunu Tasarısı Taslağı henüz kanunlaşmış olmasa da yapılan hazırlıklarda ilkeler benimsenmiş, buna göre hukuki sorumluluğu düzenleyen 44/B fıkrasında kuruluşun sözleşmeden doğan sorumluluğu kusur esasına dayanır. Kuruluş, sözleşmeye veya genel işlem şartlarına koyacağı şartlarla hafif ihmaline dayanan sorumluluğunu kaldırabilir veya tazminat borcunu sınırlandırabilir. Kuruluşun, sözleşme dışı sorumluluğu kusur esasına dayanır... öğretide yer alan görüşler ve denizcilik müsteşarlığı tarafından hazırlanan taslaktaki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde davalı klas kuruluşu ile davacı arasındaki sözleşmenin niteliği ne olursa olsun kuruluşun borcunu kusurlu olarak yerine getirilmemesi halinde sorumlu tutulacağı, bu sorumluluğun kaldırılması veya sınırlandırılması hakkında Borçlar Kanunu'nun 99. ve 100. maddelerinde öngörülen ilkelerin uygulanacağı, dolayısıyla ağır ihmal düzeyinde kusuru saptanan davalının sorumlu tutulacağı ve bu sorumluluğun kaldırılması veya sınırlandırılmasına ilişkin kayırların geçersiz olduğu sonuçlarına varılmıştır. Sorumluluğun kurulması bakımından M. San. A.Ş'nin gemideki tamiratı yapan tersanenin veya gemideki tamiratta görev alan diğer kişilerin davalının ifa yardımcısı olup olmadıkları sonuçta önem taşımaz, çünkü gemide yapılan işler TTK'nın 12/1. 3. bendi uyarınca ticari iş sayılır. Dolayısıyla geminin tamiratına katılmış bütün kişi ve kuruluşlar arasında aynı Kanunun 7. maddesi gereği teselsül bulunmaktadır. Dolayısıyla bu kişi ve kuruluşlar davalının ifa yardımcısı ise, davalı Borçlar Kanunu'nun 100. maddesi uyarınca sorumlu tutulacaktır. Buna karşı aynı kişi ve kuruluşlar gemideki sörvey ve tamirata katılan bağımsız kişiler ise TTK'nın 7. maddesi uyarınca davalı onların kurundan dolayı müteselsil borçlu sayılacağından davada davalının tamamı zarardan sorumlu tutulması kusur oranında M. San. A.Ş'ye veya gemideki işleri yapan tersaneyi veya kusurlu diğer kişilere rücu etme hakkını ortadan kaldırmaz. Klas kuruluşları gemi gibi önemli bir deniz serveti ile ilgili bu kabil işlemleri yaparken son derece de özenli davranmaları gerektiği aksinin kabulü davacının iflas gibi mahvına sebebiyet vereceği gerçeği karşısında son bilirkişi raporunda da etraflıca izah edildiği gibi; davacı karşı davalı C.'nin donatanı olduğu ve davalı karşı davacı Lloyd's Register Of Shipping'in klas kuruluşuna kayıtlı M.N. Efes gemisinin haziran 1994 ayında Ulusal ve Uluslararası Deniz Mevzuatı gereği 5 yılda bir yapılan special survey özel denetiminden geçtiği, sonucunda davalı karşı davacı Lloyd's Register Of Shipping tarafından geminin Uluslararası Deniz Mevzuatı ve Klas kurallarına uygun olduğu anlamında klas sertifikası düzenlendiği, buna müteakip geminin davacı tarafından Carter sözleşmesi ile Transatlantic Bulk Shipping A. B. Şirketine tahsis edildiği, bu şirket işletmesi altındaki geminin Aralık 1994 tarihinde Belçika'dan boş olarak hareket ile konsantre yük almak üzere Atlantik denizini geçip 10.01.1995 tarihinde Kanada'nın Port Kartierl Limanı'na geldiği, Kanada limanları ile ilgili düzenleme uyarınca liman yetkilileri tarafından yapılan kontrolde geminin denize elverişli halde bulunmadığı gerekçesi ile yükleme yapılmasına izin verilmediği, Atlantik geçişine izin verilmesi için önerilen geçiş tamirlerinin davacı donatan tarafından yapıldığı, yine denize elverişliliği sağlanamadığından gemiye yükleme izni verilmediği, geminin LR gözetiminde Halifax Limanı'na geldiği, burada bir kısım tamirlerini müteakip, kalıcı tamirleri yaptırması için geminin yüksüz olarak İstanbul'a gidiş izni verildiği, İstanbul'a gelen gemide yapılan teknik incelemeler sonrası geminin tamire değmez kabul edildiği ve esaslı Carter sözleşmesi şartları gereğince Carterer Transatlantic Bulk ine. Tarafından sözleşmenin feshedildiği, davacının M.N. Efes'in tekne sigortacısından 32.500.-USD Adjuster ücreti ile birlikte 4.032.500.- USD sigorta tazminatı tahsil ettiği ve geminin 3.475.000 USD bedel ile satıldığı anlaşılmıştır. M.N. EFES gemisine davalı yanca 1994'de İstanbul'da yapılan Special sörvey sonrası davalının 24.06.1994 tarihli olarak düzenlediği klas mektubuna istinaden, Başbakanlık Denizcilik Müsteşarlığı İstanbul Bölge Müdürlüğü İstanbul Liman Başkanlığı tarafından 24.6.1994 tarihli ve 22.06.1995 tarihine kadar geçerliliğe sahip Deniz elverişlilik belgesi verildiği, bu belgeye sahip olan M.N. Efes gemisinin 24.12.1999 tarihinde yük almak üzere Belçika'nın Ghen Limanı'ndan Kanada'nın Cartier Limanı'na seyir yaptığı, 10.01.1995 günü Cartier limanında liman kuralları gereği incelemeye tabi tutulduğu ve denize elverişli bulunmadığından yükleme izni verilmediği, geçici tamirler ile de geminin elverişliliği sağlanamadığından 16.02.1995 tarihli geçici sertifika ile geminin İstanbul Limanı'na geldiği ve yeniden incelemeye tabi tutulduğu, M.N. EFES tamire değmez gemi olarak nitelendirilerek Anlaşmalı tam zayi sonucuna varıldığı görülmüştür. Davacı karşı davalının zararlarının tespiti yönünden yapılan incelemeden, M.N. EFES'in Off hire durumuna girmesinden bağlama limanına gelişine kadar harcanan yakıt bedeli gemiye yapılan motor servisi, donatanın Kanada'ya gönderdiği Teknik Gözetimci/Nezaretçi ücreti, hukuki masraflar, Carterer'e ödenen tazminat, teminat mektubunun faiz ve masrafları, donatanın seyahat masrafları, donatanın kar kaybı dikkate alınarak yapılan hesaplama sonucunda davacının davalıdan 1.787.231,84.-USD alacaklı bulunduğu anlaşılmakta, Mahkememizce en son alınan mübayenet giderici bilirkişi raporu kanuna ve usule uygun olduğundan davalının itirazlarının hukuki dayanaktan yoksun olmakla, reddi ile Mahkememizce benimsenerek asıl davanın bu miktar üzerinden kısmen kabulüne karar vermek gerekmiştir.
Birleşen dava yönünden yapılan incelemede ise; davacı karşı davalı Cerrahoğulları TAŞ'ın karşı davayı kabul ettiği göz önünde tutularak karşı davanın kabulüne ve davalı karşı davacı tarafından İstanbul 3. İcra Müdürlüğü'nün 1996/8749-8746 E. Sayılı dosyaları ile girişilen takibe davacı karşı davalının itirazının iptali ile takibin devamına ve alacak belirli ve likit olmakla, itiraz edilen kısım üzerinden de %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesi gerekmekle aşağıdaki hüküm kurulmuştur.
KARAR
Yukarıda bahsedilen gerekçelerle;
Asıl davanın;
1- Davanın KISMEN KABULÜ ile 1.787.231,84.-USD'ye 20.03.1996 dava tarihinden itibaren kamu bankalarınca USD'ye verilen en yüksek yıllık faiz oranı tahakkuku ile fiili ödeme günündeki Merkez Bankası Efektif satış kuru üzerinden TL. karşılığının davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
2- Harçlar Kanunu uyarınca hesap olunan 6.662,60.-TL. karar harcının davalıdan tahsiline, peşin yatırılan 3.034,31. -TL. harcın mahsubuna,
3- Davacı kendini vekil ile temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre hesap olunan 10.302,89. -T L nispi ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
4- Davalı kendini vekil ile temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre hesap olunan 15.609,32. -T L nispi ücret vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,
5- Davacı tarafından asıl dava için yapılan ve aşağıda dökümü gösterilen toplam 7.901,40.-TL. yargılama giderinden kabul ve reddedilen oranlar dikkate alınarak 2.908,34.-TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
6- Davalı tarafından asıl dava için yapılan ve aşağıda dökümü gösterilen toplam 29,40.-TL. yargılama giderinden kabul ve reddedilen oranlar dikkate alınarak 18,57. -TL'nin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,
Birleşen davanın;
1- Davanın KABULÜ ile davacı tarafından İstanbul 3. İcra Müdürlüğü'nün 1996/8749 ve 1996/8746 Esas sayılı dosyaları ile girişilen takiplere davalının itirazının iptali ile takibin devamına, itiraz edilen kısmın TL. karşılığı üzerinden %40 icra inkar tazminatı olan 2.521,65.-TL'ye hükmedilmesine,
2- Harçlar Kanunu uyarınca hesap olunan 340,42.-TL. karar harcının davalıdan tahsiline, peşin yatırılan 43,06.-TL. harcın mahsubuna,
3- Davacı kendini vekil ile temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesap olunan 754,60.-TL. nispi ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
4- Davacı tarafından birleşen dava için yapılan ve aşağıda dökümü gösterilen 42,98. -TL. yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,
Yargıtay yolu açık olmak üzere asıl davacı-birleşen davalı vekili Av. Erol Ertan ile asıl davalı-birleşen davacı vekili Av. Hamit Yalçın'ın yüzüne karşı verilen karar açıkça okunup usulen anlatıldı. 08.05.2008 (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy