(492 S. K. m. 16, 28, 32) (1086 S. K. m. 432, 438, 512) (2004 S. K. m. 96, 97)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davacı (3.kişi) ile davalılardan (Borçlu) vekilleri tarafından temyiz edilmesi ve davalılardan (Borçlu) vekili tarafından da duruşma talep edilmesi üzerine, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin reddine karar verilmiştir. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi M. B. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Karar: 1- Yerel Mahkemece, dava değeri 01.01.2007 tarihi itibari ile 3.360.00 YTL'yi geçmediğinden verilen 2.11.2007 tarihi kararın kesin olduğu gerekçesi ile tarafların temyiz dilekçelerinin reddine karar verilmiştir.
Davacı ile davalılardan İbrahim Ö. bu kararı süresinde temyiz etmiştir. O halde, bu yön üzerinde özellikle durulmalıdır.
İstihkak davalarında, alacak tutarı ile haczedilen dava konusu menkullerin değerinden hangisi az ise kesinlik sınırı o değere göre belirlenir. İstanbul 14. İcra Müdürlüğü'nün 2002/983 E. sayılı takip dosyasındaki alacak miktarı 100.031.420.000 TL, Sarıyer İcra Müdürlüğü'nün 2004/84 sayılı dosyası ile yapılan 14.01.2004 tarihli haciz tutanağı ile haczedilen ve değerleri takdir edilen menkullerin toplam değeri 2.700.00 YTL'dir. Ancak haciz tutanağında yazılı üç adet yağlıboya tablonun değerinin tespit edilmediği görülmektedir. Her ne kadar davacı vekili dava dilekçesinde dava değerini 2.200,00 YTL olarak göstermiş ise de bu miktar mahkemeyi bağlamaz. Bu nedenle değer tespiti yapılmadan üç adet yağlı boya tablolar da birlikte değerlendirildiğinde kararın kesin olduğu söylenemez. Hal böyle olunca, mahalli mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin karan bozularak kaldırılmalı ve davacı ile davalı İ. Ö.'in Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432/son maddesi gereğince asıl hükmün temyizini amaçlayan temyiz itirazları incelenmelidir.
2- Uyuşmazlık 3.kişinin İİK'nun 96 ve onu izleyen maddelerine dayalı istihkak davasına ilişkindir.
Mahkemece istihkak iddiasının reddine karar verilmiştir.
İstihkak davaları İİK'nun 97 ve HUMK.'nun 512. maddesi gereği genel hükümlere göre görülür ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 16. maddesi ile 1 sayılı tarifedeki nispi esas üzerinden harca tabidir. Hal böyle olunca alacak tutarı ile haczedilen dava konusu menkullerin değerinden hangisi az ise o değer üzerinden %054 oranında hesaplanacak nispi karar ve ilam harcının ¼'ü anılan yasanın 28. maddesi uyarınca peşin olarak alındıktan sonra yargılamaya devam olunması gerekir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden; Mahkemece, Sarıyer İcra Müdürlüğümün 2004/84 Tal sayılı dosyası ile 14.01.2004 tarihli haciz tutanağı ile haczedilen üç adet yağlıboya tablonun değeri tespit edilmeden dava dilekçesinde belirtilen 2.200.00 YTL değer üzerinden nispi harç alınarak yargılamaya devam edildiği anlaşılmaktadır.
Mahkemece 14.01.2004 tarihli haciz tutanağında değerleri takdir edilmeyen 3 adet yağlı boya tablonun değeri bilirkişi aracılığı ile tespit edilip, alacak tutarı ile haczedilen dava konusu menkulleri değerinden hangisi az ise o değer üzerinden %054 oranında hesaplanacak nispi karar ve ilam harcının ¼'ü anılan Yasanın 28. maddesi uyarınca peşin olarak alındıktan sonra yargılamaya devam olunması gerekirken yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe sonraki işlemlerin yapılamayacağının öngören 32.maddeye aykırı olarak davaya eksik harçla bakılması doğru değildir.
Yapılacak iş, tabloların değerleri bilirkişiye tespit ettirilerek nispi harcın eksik alınıp alınmadığını belirlemek, eksik ise tamamlattırıldıktan sonra işin esasına girerek bir karar vermektir.
Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik harç alınarak yargılamaya devam edilip karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde davacı vekili ile davalılardan İbrahim Ö.'in bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalı.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkemenin 6.3.2008 tarihli kararının bozularak kaldırılmasına, mahkemenin 2.11.2007 tarihli kararının BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların 2.11.2007 tarihli karara yönelik diğer temyiz itirazların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 19.10.2009 günü oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy