(1475 S. K. m. 14) (506 S. K. m. 60, Geç. m. 81) (4857 S. K. m. 120)
Dava: Davacı, 506 sayılı yasanın geçici 81. maddesinde yazılı koşullara sahip olduğunu belirterek, 1475 sayılı Yasa'nın 14/5 maddesi gereğince Kurum tarafından kıdem tazminatı alabileceğine ilişkin yazı verilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.
Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Filiz Ekizoğlu tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Davacı 14.11.2007 tarihli dilekçesi ile 506 sayılı Yasa'nın geçici 81. maddesinde yazılı koşullara sahip olduğunu belirterek, 1475 sayılı Yasa'nın 14/5 maddesi gereğince kurum tarafından kıdem tazminatı alabileceğine ilişkin yazı verilmesi gerektiğinin tesbitini talep etmiştir.
Mahkemece davacının bu davayı açmakta hukuken korunması gereken bir menfaatinin bulunmadığı gerekçesi ile dava reddedilmiştir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının 21.8.1991-14.9.2007 tarihleri arasında toplam 4262 gün 506 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı hizmeti bulunduğu, 14.9.2007 tarihinde işyerinden ayrılarak 27.9.2007 tarihinde kurum kayıtlarına giren dilekçesi ile kendisine kıdem tazminatı alabilir yazısı verilmesini talep ettiği, bu talebinin davalı Kurumca yaş koşulu dışında 25 yıl, 5600 gün şartını yerine getirenlere bu yazının verilebileceği, bu şartı yerine getirmediğinden kıdem tazminatı yazısının verilemeyeceği gerekçesiyle reddedildiği, 15.5.1973 doğumlu olan davacının işten ayrıldığı 14.9.2007 tarihinde 506 sayılı Yasa'nın geçici 81. maddesinin C/bb maddesinin gereğince yaş dışındaki koşullarının oluştuğu anlaşılmaktadır.
Uyuşmazlık davacıya açılan sigortalılık süreleri dikkate alınarak SGK Başkanlığınca 1475 sayılı Yasa'nın 14/5. maddesi hükmü uyarınca kıdem tazminatı alabilir yazısının verilip verilmeyeceği noktasındadır.
Davanın yasal dayanağı, Kıdem tazminatını düzenleyen ve 4857 sayılı Yasa'nın 120. maddesinde yürürlükten kaldırılmadığı belirtilen 1475 sayılı Yasa'nın 14. maddesinin 5.bendidir. Bu maddeye göre: iş sözleşmesinin, 506 sayılı Yasa'nın 60. maddesinin birinci fıkrasının (A) bendinin (a) ve (b) alt bentlerinde öngörülen yaşlar dışında kalan diğer şartları veya aynı yasanın geçici 81. maddesine göre yaşlılık aylığı bağlanması için öngörülen sigortalılık süresini ve prim ödeme gün sayısını tamamlayarak kendi istekleri ile işten ayrılmaları nedeniyle feshedilmesi, haklı fesih sayılmış ve bu durumdaki kişilere kıdem tazminatı ödeneceği belirtilmiştir. Anılan yasal düzenlemede, 506 sayılı Yasa'nın geçici 81. maddesinin A-B-C bentlerine göre bir ayırıma gidilmediği açık olmakla anılan yasanın (C) bendi gereğince sigortalılık süresi ve prim ödeme gün sayısını tamamlayarak kendi istekleriyle iş akdinin feshedilmesi de haklı fesih sayılması gerektiği, anılan yasal düzenlemede, kişinin davalı Kurumdan alacağı yazı ile sigortalılık süresini belirledikten sonra kıdem tazminatı almaya hak kazanacağı yolunda bir kural konulmadığı, davalı Kurumdan sadece isçinin sigortalılık süresi, prim ödeme gün ve aylığa esas yaş şartı ile yaşlılık aylığına hak kazanma yolunda bilgi tespit yazısı düzenleyebileceği, aksinin kabulü halinde ise taraflar arasında ki iş sözleşmesine ilişkin hukuki ilişkide, taraf olmayan Kurumun kararının belirleyici olacağı, bunun ise temelde özel hukuk ilişkisi niteliğinde olan iş sözleşmesi içeriğine uygun düşmeyeceği açıktır.
Bu halde ise, mahkemenin davacının talep tarihinde 506 sayılı Yasa'nın 81. maddesinin 4759 sayılı Yasa ile değişik (C) bendinde öngörülen yaş şartı dışında kısmi yaşlılık aylığı için yeterli olan en az 15 yıl sigortalılık süresi ile 3600 gün prim ödeme şartına haiz olduğunu, belirlenen bu niteliklerin davacı yanca 1475 sayılı Yasa'nın 14. maddesine eklenen 5.bent hükmü gereğince işverene ibrazının yapılabileceği yolunda davalı Kurumca işlem yapılmasına dair hüküm kurulması gerekirken; yasal düzenlemenin aksine mahkemece yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 22.12.2009 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy