(506 S. K. m. 6, 9, 79, 108) (HGK. 5.2.2003 T. 2003/21-35 E. 2003/64 K.)
Dava: Davacı, davalı işveren nezdinde 16.08.2004 - 01.04.2000 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Mehmet Yıldız tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: Davacı, davalı işveren'e ait işyerinde 16.08.1994 - 31.01.2005 tarihleri arasında 506 sayılı Yasaya tabi zorunlu sigortalı olarak sürekli çalıştığının tespitini istemiştir.
Mahkeme davanın kabulü ile davacının davalı işverene ait işyerinde 16.08.1994 - 31.01.2005 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa'ya tabi zorunlu sigortalı olarak sürekli çalıştığının tespiti ile bu dönem içerisinde davalı işverence Kuruma bildirilen sürelerin dışlanmasına karar verilmiştir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davalı işverence davacı adına 01.04.2000, 07.02.2001, 17.07.2002, 30.07.2003, 24.03.2004 tarihli imzalı işe giriş bildirgelerinin verildiği ve 30.09.2000, 10.08.2001, 20.09.2002, 30.11.2003, 31.01.2005 tarihlerinde de işten çıkışının kuruma bildirildiği, davacının davalı iş yerinde; 2000/1. dönemde 30 gün, 2000/2. dönemde 120 gün, 2003/3. dönemde 30 gün, 2001/l1 dönemde 82 gün, 2001/2. dönemde 100 gün, 2002/2. dönemde 45 gün, 2002/3. dönemde 20 gün, 2003/2. dönemde 32 gün, 2003/3. dönemde 90 gün, 2004/1. dönemde 38 gün, 2004/5-12. aylarda 30 ar gün, 2005/1. ayda 30 gün çalışmasının Kuruma bildirildiği, 1994/2-2005/1. aylar arasına ilişkin dönem bordrolarının geldiği, davacının hizmet cetvelinde görülen kadar hizmetinin olduğu, 2004/4, 7, 8, 10, 11, 12. aylara ilişkin ücret bordrolarının geldiği, bordroların imzasız olduğu, işverenin 31.12.2001 tarihi öncesine dair işyeri belgelerinin sel nedeniyle kullanılamaz hale geldiği, davalı işyerinin 20.06.1993 tarihinde 506 sayılı Yasa kapsamına alındığı, halen faal olduğu, davacının davalı otel işyerinde 16.08.1994 tarihinde çalışmaya başladığına dair belgenin işverence 19.07.1995 tarihinde ilgili karakola verildiği, Mart-Mayıs 1999 yılı otelde çalışanlar listesinde davacının isminin bulunduğu, işverence yapılan işin otel işletmeciliği olduğu, davacının kat sorumlusu, mutfak işleri ve çamaşırhane sorumlusu olarak çalıştığı anlaşılmıştır.
Gerçekten, davacının, işyerindeki çalışmaları işe giriş bildirgelerine, aylık ve üç aylık bordrolara dayanılarak Kuruma kısmi olarak bildirilmiş ve bildirime uygun olarak da primleri ödenmiştir.
Öte yandan işe giriş bildirgesi ve bordrolar davacı çalışmalarının işyerinde kesintili geçtiğinin karinesidir. Karinenin tersinin ise eşdeğerdeki belgelerle kanıtlanması gerektiği söz götürmez. Başka bir anlatımla yazılı belgelerin varlığı halinde tanık sözlerine itibar edilemez. Dairemizin, oturmuş ve yerleşmiş görüşleri ile Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 5.2.2003 gün 2003/21-35 E. 2003/64 K, 10.11.2004 2004/21-538 E, 2004/621 K. sayılı kararları da bu doğrultudadır.
Somut olayda, davacının işe giriş ve işten çıkış bildirgelerinin kuruma verildiği, davacının işyerinde geçen çalışmaları, aylık ve üç aylık bordrolara dayanılarak kuruma kısmen bildirildiği ve bildirimlere uygun olarak da primlerin ödendiği anlaşılmaktadır.
Yapılacak iş, işe giriş bildirgelerindeki imzaların davacıya ait olup olmadığını davacıdan sormak, işe giriş bildirgelerindeki imzalara itiraz halinde üzerinde imza incelemesi yaptırmak ve çıkacak sonuca göre hakdüşürücü süreyi de gözetmek suretiyle davacının çalışma süresini tesbit etmekten ibarettir.
Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek yazılı şekilde kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.12.2009 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy