(5510 S. K. m. 79) (HGK. 16.6.1999 T. 1999/21-510 E. 1999/527K.) (HGK. 5.2.2003 T. 2003/21-35 E. 2003/64 K.) (HGK. 3.11.2004 T. 2004/21-480 E. 2004/579 K.) (HGK. 24.11.2004 T. 2004/21-538 E. 2004/621 K.)
Dava: Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 1.10.1998-11.6.2006 tarihleri arasında çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Mehmet Beleç tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Karar: Davacı, davalı işyerinde 10.10.1998-11.06.2006 tarihleri arasında geçen ve Kuruma kayıt ve tescil edilmeyen çalışmalarının tespiti ile işçilik alacaklarının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece istemin kısmen kabulü ile davacının davalı şirkete ait iş yerinde 01.10.1998-11.06.2006 tarihleri arasında çalıştığının tespiti ile bir kısım işçilik alacağının davalı işverenden tahsiline karar verilmiştir.
Gerçekten, davacının, işyerindeki çalışmaları işe giriş bildirgelerine, aylık ve üç aylık bordrolara dayanılarak Kuruma kısmi olarak bildirilmiş ve bildirime uygun olarak da primleri ödenmiştir. Öte yandan işe giriş bildirgesi ve bordrolar davacı çalışmalarının işyerinde kesintili geçtiğinin karinesidir. Karinenin tersinin ise eşdeğerdeki belgelerle kanıtlanması gerektiği söz götürmez. Başka bir anlatımla yazılı belgelerin varlığı halinde tanık sözlerine itibar edilemez. Dairemizin, giderek Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır. Bu yön, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 16.6.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555, 5.2.2003 gün 2003/21-35-64, 15.10.2003 gün 2003/21-634-572, 3.11.2004 gün 2004/21-480-579 ve 2004/21-479-578, 24.11.2004 gün 2004/21-538 ve 1.12.2004 gün 2004/21-629 sayılı kararlarında da vurgulanmıştır.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalı işyerinde 12.10.1998 ve 17.05.2004 tarihinde işe girdiğine dair işe giriş bildirgelerinin verildiği, işyerinin 01.05.1990 tarihinde kanun kapsamına alındığı ve halen faal olduğu, davacının davalı işyerinde 01.10.1998-27.02.2004 tarihleri arasında 1998/3 dönemde 88 gün, 1999/1 dönemde 75 gün, 1992/2 dönemde 105 gün, 1999/3 dönemde 105 gün, 2000/1 dönemde 120 gün, 2000/2 dönemde 120 gün, 2000/3 dönemde 119 gün, 2001/1 döneminde 64 gün, 2001/2 dönemde gün, 2001/3 dönemde 60 gün, 2002/1 dönemde 84 gün, 2002/2 dönemde 84 gün, 2002/3 dönemde 78 gün, 2003/1 dönem 61 gün, 2003/2 dönemde 83 gün, 2003/3 dönemde 80 gün, 2004/1 dönemde 46 gün, çalışması Kuruma bildirilmiş; 27.02.2004- 15.06.2006 tarihine kadar olan sürede kesintisiz çalışmasının kuruma bildirildiği, 2002 yılı 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12 2003/1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12 2004/5, 7, 9, 10 2005/1, 3, 4, 7, 9, 10 ve 2006/1, 3, 4, 6 aylarına ait imzalı ücret bordrolarının bulunduğu, bordro tanıklarının beyanlarından davacının çalışmasının sürekli olduğu anlaşılmaktadır.
Yapılacak iş, davacının davalı işyerindeki 01.10.1998 - 27.02.2004 çalışma dönemi yönünden davalı işverenin 2002 yılı 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12 2003/1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 9, 10, 11, 12 aylarına ait ücret bordrolarındaki imzalara, davacı tarafından itiraz edilmemesi ya da yapılan imza incelemesi sonucunda davacının eli ürünü olduğu tespit edilmesi halinde davacının imzasını içeren bu bordrolara geçmiş sürelerin dışındaki sürelerle ilgili olarak istemin reddine, 01.10.1998 - 31.12.2001 ile 01.01.2004 - 26.02.2004 tarihleri arasındaki imzalı olmayan, ücret bordrosu bulunmayan ve imza incelemesi sonucunda imzanın davacıya ait olmadığı döneme ilişkin süreler yönünden ise davacının eksik bildirilen çalışmalarının tespitine karar vermekten ibarettir.
Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre davalı işverenin işçilik alacaklarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığını, temyiz harcının istek halinde davalılardan G. Tur. A.Ş.'ne iadesine, 25.01.2010 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy