(1479 S. K. Ek. m. 20) (5510 S. K. m. 30)
Dava: Davacı, 01.09.2003 tarihli resen yapılan Bağ-kur'luluk tescilinin ve Sosyal Güvenlik Destek Primi borcunun iptaline karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Havva Aydınlı tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi:
Karar: Davacı SGK Kurumundan 14.9.2001 tarihi itibariyle 506 sayılı Yasa hükümlerine göre emekli olduğunu halen serbest muhasebeci mali müşavir olarak çalışmasına devam ettiğini Kurum tarafından yeniden sigorta kapsamına alınarak 1.9.2003-31.12.2007 tarihleri arasındaki döneme ilişkin olarak 4.210.92 TL Sosyal Güvenlik Destek Primi tahakkuk ettirildiğini ancak bu uygulamanın yasal dayanağının kalmadığını, 1.9.2003 tarihi itibariyle başlatılan 1479 sayılı Yasa'ya tabi sigortalılık tescilinin ve SGDP ilişkin işlemin iptaline karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece istek gibi davanın kabulüne karar vermiş ise de, varılan sonuç usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.
Yapılan incelemede, davacının 1.4.1984 tarihinde başlayan vergi kaydının, Edirne Serbest Muhasebeci ve Mali Müşavirler Odasına 7.5.1990 tarihinde başlayan oda kaydının halen devam ettiği, davacının dava dilekçesinde açıkça belirttiği üzere 14.9.2001 tarihinde 506 sayılı Yasa'ya tabi emekli olmasına rağmen serbest mali müşavir olarak çalışmasına devam ettiği anlaşılmaktadır.
1479 sayılı Yasanın Sosyal Güvenlik Destek Primi başlıklı değişik Ek 20. maddesinin, 4956 sayılı Yasa'nın 44. maddesi ile değişik 3.fıkrasına göre diğer sosyal güvenlik kuruluşlarından yaşlılık ve malullük aylığı bağlananlardan ticari kazanç ve basit usulde gelir vergisi mükellefi olanlar çalışmaya başladıkları ayı takip eden ay başından itibaren çalışmalarının sona erdiği ay dahil 12. basamağın gelir basamağının gelir tutarının %10 oranında Sosyal Güvenlik Destek Primi ödemekle yükümlü olduklarını Kurumca yapılan işlemin 4956 sayılı Yasanın 44. maddesine uygun olduğu açıktır. 31.5.2006 tarihinde kabul edilen 16.6.2006 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanan ancak bazı maddelerinin Anayasa Mahkemesince iptal edilmesi üzerine yasanın bazı maddeleri yürürlük tarihi 1.10.2008 tarihine çekilen 5510 sayılı Yasa'nın 30. maddesinin 17.4.2008 tarih ve 5754 sayılı Yasa'nın 18. maddesi ile değişik (b) fıkrası uyarıca da aynı düzenlemeye yer verilerek yaşlılık aylığı almakta olanlardan yeniden çalışmaya başlamaları halinde aylıkların kesilmemesi için yazılı istekte bulunanlardan %15 oranında SGDP kesileceği hüküm altına alınmıştır. Dolayısıyla 1.10.2008 tarihine kadar 1479 sayılı Yasa'nın Ek 20. maddesi yürürlüktedir. Görüldüğü üzere 25.8.1999 tarihinden itibaren tüm yasal düzenlemelerde yaşlılık aylığı almakta iken yeniden çalışmaya başlayanlardan SGDP alınacağı hüküm altına alınmıştır. Bu nedenle 5510 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasa'nın ek 20. maddesini yürürlükten kaldırdığından bahisle işlemin yasal dayanağının kalmadığı yolundaki gerekçede isabet yoktur.
Bu nedenlerle 1.9.2003-31.12.2007 tarihleri arasında davacının kendi nam ve hesabına çalışması devam ettiğinden Kurum işlemi yerinde olduğundan davanın reddi yerine kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.01.2010 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy