(506 S. K. m. 92)
Dava: Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Bülent Mustafa Şimşek tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının tüm, temyizin kapsamı ve temyiz nedenlerine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,
2- Dava 20.07.2006 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu %59,00 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.
Yerel Mahkemenin davanın kısmen kabulüne ilişkin önceki kararının davacı tarafından temyizi üzerine Dairemizce; tazminatın hesaplanmasında gerçek ücretin belirlenerek esas alınması gerekirken asgari ücretle yapılan hesaplamanın esas alınarak karar verilmesinin isabetsiz olduğu açıklanarak bozulması üzerine; Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyulmasına karar verilmek suretiyle yeniden yapılan yargılama sonunda, davacının maddi tazminat isteminin taleple bağlı olarak kabulüne karar verilmiştir.
Mahkemece uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak ücrete ilişkin davacının beyanları da dikkate alınmak suretiyle davacının beyan ettiği ücretleri geçmemek üzere tespit edilen ücretlerle maddi zararın hesabı yapılmışsa da varılan bu sonuç hatalı olmuştur.
Davacının mahkemece bozma konusu kararın verilmesinden sonra dosya Yargıtay incelemesinde iken, tahsis talebinde bulunarak 01.06.2008 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı almaya başladığı ve bu nedenle de iş kazası kolundan ödenmekte olan gelirinin 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi uygulanmak suretiyle yarıya indirildiği ve sosyal yardım zammının kesildiği dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Davacının tazminat alacağının hesaplanmasına esas ücretlere ilişkin olarak 01.06.2008 tarihinden önceki ücretlerle ilgili bir uyuşmazlık yoktur. Uyuşmazlık davalı işyerinden ayrılarak 01.06.2008 tarihinden itibaren SGK tarafından yaşlılık aylığı bağlanan davacının, işten ayrıldıktan ve yaşlılık aylığı bağlandıktan sonra tazminata esas alınacak ücretinin belirlenmesi noktasındadır. Aksi kanıtlanmadığı sürece yaşlılık aylığı almakta olan sigortalının asgari ücretle çalıştığının kabulünün gerektiği Dairemizin yerleşmiş uygulamalarındandır. Somut olayda, davacının işyerinden ayrıldığı ve yaşlılık aylığı bağlandığı ve dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Öte yandan davacının iş yerinden ayrıldıktan ve yaşlılık aylığı bağlandıktan sonra yeniden aynı işyerinde çalışmasını sürdürdüğü davacı tarafça iddia ve ispatlanamadığı gibi yaşlılık aylığı almakta iken asgari ücretin üstünde bir ücretle çalışmasını sürdürdüğü dahi ispatlanmış değildir. Hal böyle olunca yaşlılık aylığı almaya başladığı 01.06.2008 tarihinden itibaren davacının kazanç kaybı hesabının asgari ücretle yapılması gerekirken, mahkemece yaşlılık aylığı almaya başladığı 01.06.2008 tarihinden sonra da davalı işyerinden aldığı kabul edilen emsal ücretlerle zararın hesaplandığı hesap bilirkişi raporunun maddi tazminatın belirlenmesine esas alınması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 67.20 TL temyiz başvuru harcı yatırılmış olduğu anlaşılmakla, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 05.12.2009 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy