(506 S. K. m. 2, 6, 79) (Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği m. 17)
Dava: Davacı, davalı işveren nezdinde 15.3.2004-1.10.2004 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.
Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Mehmet Beleç tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi:
Karar: Dava, davacının davalıya ait iş yerinde 01.03.2004-01.10.2004 tarihleri arasında geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmaların tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemece; istemin kabulü ile davacının 01.03.2004-01.10.2004 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmiş ise de bu sonuç doğru değildir.
Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının, davalıya ait iş yerinde 01.10.2004 tarihinden itibaren çalışmalarının eksiksiz kuruma bildirildiği, davacı tarafından Kuruma verilen bildirim belgesinde 01.10.2004 tarihlinden itibaren davalıya ait iş yerinde çalışmaya başladığının yazılı olduğu ve belgenin davacı tarafından imzalandığı, ayrıca davacının Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Türkiye İş Kurumu Şişli Şubesinden 30.01.2004-29.09.2004 tarihleri arasındaki dönemde işsizlik ödeneği aldığının bildirildiği anlaşılmaktadır.
Davanın yasal dayanağını oluşturan; 506 sayılı Sosyal Sigortalar Yasa'sının 2 ve 6. maddelerinde açıkça belirlendiği üzere, sigortalılığın oluşumu yönünden çalışma olgusunun varlığı zorunludur. Eylemli veya gerçek biçimde çalışmanın varlığı saptanmadıkça, hizmet akdine dayanılarak dahi sigortalılıktan söz edilemez. Fiili veya gerçek çalışmayı ortaya koyacak belgeler, işe giriş bildirgesiyle birlikte 506 sayılı Yasa'nın 79. maddesinde belirtilen sigortalının gün sayısını, kazanç durumunu, çalışma tarihleriyle birlikte ortaya koyan aylık sigorta gün bilgileri ile Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği'nin 17. maddesinde belirtilen 4 aylık prim bordroları gibi Kuruma verilmesi zorunlu belgelerdir. 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesinde bu tür hizmet tespit davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında resmi belge veya yazılı delillerin bulunması sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar.
Somut olayda, davacı kendisini bağlayan yazılı beyanı ile de işe giriş tarihini kurum kayıtlarını doğrular şekilde 01.10.2004 olarak bildirmiştir. Ayrıca 30.01.2004-29.09.2004 tarihleri arasındaki dönemde çalışmadığını resmi Kurumlara bildirerek işsizlik ödeneği almıştır. Davacının resmi kurum kayıtlarına geçmiş yazılı beyanının aksi, tanık beyanları ile değil ancak güçlü ve inandırıcı deliller ile kanıtlanabilir. Bu nedenle davacının davalıya ait iş yerinde 01.10.2004 tarihinde çalışmaya başladığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan bozmayı gerektirir.
O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı N.-Butik-F. U.'e iadesine, 07.12.2009 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy