(506 S. K. m. 79) (1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, davalı işveren nezdinde 05.10.2000-08.09.2004 tarihleri arası çalıştığının tespiti işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.
Hükmün, davacı ile davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi F
E
tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı SGK vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2 - Davacının temyiz itirazlarına gelince; Davacı 05.10.2000-08.09.2004 tarihleri arasında davalı işverenin işyerinde geçen ve kuruma eksik bildirilen hizmet süresinin tespiti ile bu döneme ilişkin kıdem tazminatı, senelik izin ücreti, işsizlik sigortasından faydalanamamış olmakla maddi zarara uğradığını ileri sürerek maddi tazminat isteminde bulunmuş, mahkemece hizmet süresinin tespitine ait talep ile kıdem ve maddi tazminata yönelik taleplerin reddi ile senelik ücretli izin alacağının davalı işverenden tahsiline karar verilmiştir.
Mahkemece işsizlik ödeneğine yönelik talebin reddine karar verilmesinde ve dosya kapsamına, hizmet cetveli içeriğine göre davacının tespit edilebilir başkaca hizmet süresi bulunmadığı anlaşıldığından hizmet süresinin tespitine yönelik talebinin reddinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Davacının kıdem tazminatı talebinin reddine ait hükme yönelik temyizi yönünden ise; iş sözleşmesinin yapıldığı tarihte imzalandığı anlaşılan 05.10.2000 günlü taahhütname ile davacının davalı işverenin İzmir, Aydın, Manisa, Muğla, Balıkesir illerinde ve ilçelerinde bulunan bütün işyerlerinde çalışmayı kabul ettiğine ait taahhüdünün objektif olarak değerlendirilerek, bu taahhüdün işveren tarafından davacıyı iş akdini fesih zorunda bırakacak biçimde haksız olarak kullanılamayacağının kabulü gerekir. Bir hakkın sırf davacı işçiyi zarara uğratacak biçimde kullanımını kanun himaye etmez.
Mahkemece davacının yaz sezonunun sona erdiği 04.09.2004 gününde Marmaris-Armutalan şubesinde görevlendirilmesini gerektirecek biçimde Milas şubesinde fazla personel, Marmaris'te ise personel ihtiyacı bulunup bulunmadığı, bu şubede davacının hangi sebeplerle çalışmasına gerek duyulduğu araştırılmamıştır.
Öte yandan dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden davacının ilgili işyerinde görevlendirildiğine ait tebligat ile göreve başlaması gereken süre arasında uygun sürenin bulunup bulunmadığı, değerlendirilmeye alınmadığı gibi gerekli yol giderleri ile geçici görev süresinin belirlenmemiş olması, konaklama olanaklarının sağlanmamış bulunması da değerlendirilmeye alınmamıştır. Bu talep yönünden eksik değerlendirme ve iş akdinin davacı tarafından haklı nedenle feshedilip edilmediğinin tespitine yönelik yeterli delil toplanmaksızın sonuca gidilmiş olması usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir.
O durumda davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 09.02.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy